MOEDER BRON: Onze Grote Val – deel 1

MOEDER BRON: het – nooit eerder vrijgegeven – verhaal over onze Grote Val en de huidige Ascentie
21 april 2015

21 april 2015
Mijn geliefde Aardekinderen, het is nu eindelijk tijd dat u de waarheid verneemt over uw geschiedenis met betrekking tot uw Val in de duisternis en uw huidige, heldhaftige terugkeer naar het Licht. Ik zal hier een begin maken met het vertellen van deze waarheden – de rest komt in de volgende hoofdstukken.

Het Ontstaan van de Duistere Planeten

Het begon op een planeet ver weg, in een ander sterrenstelsel – uw wetenschappers hebben het nog niet kunnen benoemen.

Het was het eerste experiment met duisternis op een planeet in 4D. Wij wisten niet wat het voor gevolgen zou hebben als wij onze kinderen – die waren opgeleid om met ons mee te scheppen in Liefde en Licht – lieten experimenteren met het afgescheiden zijn van ons en hen de vrijheid gaven om hun scheppende vermogens te gebruiken met gebruikmaking van de pas ontdekte, duistere energieën. U kunt deze energieën beschouwen als de krachten van anti-materie. Ze konden niets scheppen, maar zij konden wel iets wat eerder geschapen werd vernietigen, door het terug te herleiden tot zijn oorspronkelijke bestanddelen. Een beetje zoals een cake ont-bakken.

Er was niets aangeboren kwaads aan deze energieën, maar wij waren ons bewust van de mogelijkheid dat zij zouden worden misbruikt … en dus waarschuwden wij onze kinderen voor het gevaar van het experimenteren met deze krachten. Zij wisten dat wij hen steunden in hun inspanningen om op nieuwe manieren te scheppen, om te trachten grotere volmaaktheid, schoonheid en afwisseling te bekomen – maar zij waren er ook voor gewaarschuwd om geen deel te hebben aan de Boom van Kennis tussen goed en kwaad (de uitersten van de energieën van Licht en duisternis).

Zoals we sindsdien gemerkt hebben, waren onze kinderen aangetrokken tot het opblazen van dingen, om te kijken naar de gevolgen van hun daden. Zij mochten nooit iets vernietigen wat wij hadden geschapen – alleen hun eigen kleine scheppingen … zoals je eigen zandkasteel omvergooien, zeg maar. Dat werd toegestaan omdat het niet echt vernietigend leek … het waren immers gebouwen die zij maakten om ze te kunnen opblazen en hun ‘scheppingen’ (eigenlijk wan-scheppingen, zoals later zou blijken) hadden geen ziel en dus geen levenskracht. Helaas duurde het niet lang voordat een paar van die ‘experimenten’ fout liepen. Zoals alle kinderspelletjes waarbij iets vernietigd wordt, had ook dit spel onverwachte gevolgen.

Voordat u nu gaat denken dat wij nalatige ouders waren die nergens aandacht aan besteedden, laat mij het u uitleggen. Zij die het voorrecht hadden gekregen om een kleine gemeenschap op te bouwen op de planeet die met en voor hen werd geschapen, waren onze oudste kinderen – diegenen die gedurende eonen naast ons hadden gewerkt en die de wetten en de leefwijze van de Universa van materie hadden geleerd. Wij hadden onze kinderen opgeleid om mede-scheppers te worden met ons, partners in het wonderbaarlijke proces van het gebruik maken van gedachte en gevoel om te scheppen in Liefde en Licht, zoals wij het doen.

Zij waren beproefd in de school van Schepping, ze hadden elk facet geleerd van de uitwerking van onze vermogens om te scheppen en te vernietigen, om altijd uitsluitend en alleen met Liefde te bouwen, altijd te streven naar de grootste verfijning in hun werk, steeds aandachtig te zijn op de gevolgen van hun daden. Ze hadden al de lessen gekregen die wij zelf door schade en schande hadden geleerd, onder ons voortdurende toezicht en onze oneindige Liefde. Voor ons was het een vreugdevolle tijd om onze kinderen te zien groeien – en terwijl ze groeiden, groeide ook hun Licht en hun vermogen.

Zij waren geïncarneerd in de verste uithoeken van het Universum waar zij toen in leefden, steeds verdere en grotere mogelijkheden scheppend, grotere schoonheid en een eindeloze afwisseling aan levensvormen, terwijl wij gezamenlijk ons Universum bevolkten doorheen vele dimensies.

Pas toen onze kinderen geleerd hadden te leven in het Lichtquotiënt dat het hen mogelijk maakte om het 9de niveau en hoger te betreden, werd het hen toegestaan om te werken met energie en ons te helpen bij het scheppen van levensvormen met een bewustzijn – en dan nog uitsluitend onder ons strikte toezicht. Zij werkten eraan om het ware Meesterschap te bereiken – hetgeen ons grote vreugde bracht – en de vervulling van onze Droom: om kinderen te hebben die uiteindelijk ook Scheppers zouden kunnen worden, zoals wij waren.

We hadden een blauwdruk ontwikkeld voor het eerste menselijk ras, dat in vele opzichten geleek op de lichamen die u nu heeft – maar in die tijd waren de energieën hoger, en de planeten waar de mensheid zich ontwikkelde waren vredig en vervuld van schoonheid en grote overvloed. Onze kinderen waren al heel vaak geïncarneerd in deze vroegste menselijke lichamen; zij hadden in die levens grote Liefde ervaren en een aantal van hen waren uitgegroeid tot een groep, die zodanig gegroeid was in hun liefdevolle zachtheid en creativiteit, dat zij waren toegetreden tot de rangen van de Meesters en de Aartsengelen.

De gehele Hemel was aan het uitbreiden en evolueren en de meeste systemen voor het voorzien in voedsel en zorg voor de kinderen en het vestigen van de grote lijnen van een regering die lijkt op de raden die wij nu hebben, waren al aangebracht. Onze kinderen behoorden tot vele rassen en waren begonnen met de planeten te bevolken in sterrenstelsels doorheen het Universum. De manier van leven en gedijen verschilde van planeet tot planeet, maar allen vervulden zij het doel om een manier van leven te vestigen die schoonheid, afwisseling en overvloed bevorderde.

De eerste experimenten met het duister zoals u het nu kent – wat u ‘het kwaad’ bent gaan noemen – waren in het begin niet zo. Het was vele miljoenen jaren geleden, voordat ons sterrenstelsel en ons zonnestelsel bestonden. Ik zal geen namen noemen of plaatsen aanwijzen omdat dat niet belangrijk is om dit verhaal te begrijpen en ik wil geen verantwoording leggen bij gelijk wie, die sindsdien zijn/haar fouten heeft rechtgezet.

Het ras van wezens dat begon te experimenteren met de vernietigende krachten van schepping, waren niet uit op oorlogshandelingen of lijden. Zij hadden een plan bedacht om af te dalen in de lagere dimensies, aangezien vele van onze kinderen dat beschouwden als een goede manier om te leren. Hierdoor leerden zij om gaandeweg te wennen aan de dichtere frequenties en zij ontwikkelden lichamen die vaster waren en die bijzonder intense gevoelens en emoties konden ervaren. Dit was nieuw voor hen en het vergde zorgvuldige oefening om te leren ermee om te gaan, zoals jonge kinderen moeten leren met hun lichaam om te gaan binnen hun leefruimte.

Zij waren ambitieus en nogal ondernemend in hun aangetrokken worden tot afwisseling, en sommigen begonnen heel snel af te dalen naar de lagere dichtheden. Tegelijkertijd hadden zij verschillende technologieën uitgeprobeerd – zoiets als uw auto’s en vliegtuigen – waardoor zij zich nog sneller doorheen de dichte omgeving konden verplaatsen, waar zij zich niet langer in hun Lichtlichamen als vloeibaar zilver van de ene plek naar de andere konden verplaatsen, zoals ze dat deden in de Hogere Dimensies. Hoewel zij hun verbinding met ons behielden, raakten zij steeds meer gecharmeerd van hun eigen doodse (zielloze) scheppingen en minder geïnteresseerd in het goddelijk project van het uiten van de essentie van onze Goddelijke Aanwezigheid in de heilige en ingewikkelde schoonheid en diversiteit van de levende schepping.

Het begon heel geleidelijk, met ongelukjes en vergissingen die leidden tot verwondingen en pijn aan hun lichamen. Dit was een nieuwe en verbijsterende ervaring voor hen. Hier hadden ze geen ervaring mee – vooral niet in het omgaan met de uitwerking ervan op hun emotionele lichaam. Uiteindelijk brachten hun experimenten lijden toe aan anderen, en hun beperkte gerichtheid in combinatie met het verwaarlozen van hun spirituele lichaam, zorgde voor een onbalans in henzelf en in de natuur rondom hen … waardoor het helen en de hernieuwing moeilijker werden.

Er ontstonden onderlinge problemen toen de explosieve experimenten van de ene, verwondingen en pijn toebrachten aan de ander – en behandelingen vormden geen deel van het voorspelde resultaat van hun handelingen. Met andere woorden: zij vergaten de Wet van de Kringloop, de kennis die in alles – gedachten, gevoelens en handelingen – zorgt voor energetische gevolgen die altijd zullen terugkeren tot hun bron van herkomst … en zo begon de afdaling in losgeslagen emoties en regelrechte strijd.

Het was een proces dat zich afspeelde in een neerwaartse spiraal, terwijl duisternis in de vorm van wantrouwen en strijd hen steeds meer in zijn greep kreeg en de groepen zich van elkaar gingen afscheiden. Gevoelens van competitie en afkeer leidden al snel tot wraak … en het duister daalde neer over de planeet. Naarmate de negatieve energieën toenamen in die dichte omgeving, kregen zij te maken met een probleem dat lijkt op hetgeen de mensheid op Aarde de voorbije eeuwen heeft gevoeld: tussen oorzaak en gevolg van hun eigen handelen en de uitwerking die dat op hen had, leek meer tijd te zitten – en daardoor was de samenhang tussen die twee voor hen minder duidelijk.

Toen hun lijden en pijn verergerden werd hun verwarring groter, evenals het gevoel dat zij geen greep meer hadden op hun omgeving. Ze gingen de schuld leggen bij elkaar, bij onbekende krachten … bij alles, behalve bij hun eigen daden. Hun ‘oplossing’ was het volledig afsluiten van hun gevoeligheid door hun eigen hart af te sluiten, zoals u dat gezien heeft hier op Aarde. Hun beproeving werd nog groter, toen ze zich nog méér gingen richten op hun mentaal- en emotioneel lichaam, en hun spirituele verbinding met mij – hun Moeder – verwaarloosden. Hun neerwaartse spiraal leidde tot steeds sluwere plannetjes om de controle te krijgen over anderen en over de overvloed en de schoonheid om hen heen … en zo begonnen de duistere handelingen die hun ontstaan vonden in hebzucht, afgunst, competitiedrang en angst.

Wij waren uiteraard zeer bezorgd over de neerwaartse spiraal naar de duisternis, maar wij hadden gezworen dat wij niet zouden tussenkomen in de handelingen – uit vrije wil – van onze kinderen. Onze band met hen en onze afspraken met hen hierover werden opgelegd door de Universele Wet. Zo begon de duisternis zich te verspreiden over de planeet en al snel (in kosmische termen) stelde hun technologie hen in staat om door de ruimte te reizen. Wij vonden het ironisch dat – toen zij het vermogen kwijtraakten om vrijelijk te communiceren via hun telepathische verbinding – zij die vervingen door technologieën waarmee zij hun lichaam konden verplaatsen, om zo opnieuw contact te maken met hun broeders en zusters op naburige planeten.

Er werden talen ontwikkeld om de telepathische communicatie te vervangen en hun herinneringen aan het Paradijs werden verwezen naar het rijk van de mythologie en de fabelen. Met technologische macht ontwikkelde er zich een klasse van een leidinggevende elite, die zich groepeerde om manieren te bedenken om de onderdanen van hun eigen planeet en anderen, te overheersen en tot slaaf te maken. Angst werd een algemene ervaring en hoe sterker die werd, des te meer konden de zwakkeren worden gemanipuleerd. Zo werden de eerste manieren van mind control bedacht door onze slimste en meest ambitieuze kinderen, die steeds dieper wegzakten in de flirt met macht en overheersing over anderen.

Klinkt dit u bekend in de oren, ook al gebeurde het eonen geleden? Natuurlijk leek dit op de neerwaartse spiraal die hier op Aarde werd ervaren. Duisternis is geen geheimzinnige en vermogende kracht. Het is gewoon de afwezigheid van Licht – en de afwezigheid van Licht in onze kinderen heeft geleid tot een beperkte keuze van gedrag en houding, die voorspelbaar is qua opbouw. Afwisseling in de vorm en het gedrag wordt vooral bepaald door de lichaamsvorm en de aangeboren vermogens van het betreffende ras … maar het resultaat wordt altijd bereikt volgens een eenvoudige formule.

Zij die afdaalden in de duisternis namen allemaal de eenvoudige overtuiging aan dat ‘het kwaad’ (zoals u dat noemt) macht is – en dat de meest overheersenden het hoogst geplaatst zijn. Ziet u, dit is een eenvoudige omkering van waar wij – uw Moeder en Vader – voor staan: Licht, Liefde, mededogen, rechtvaardigheid, genade en vergeving. Wij scheppen – zij vernietigen; wij hebben Lief – zij haten; wij breiden uit – zij krimpen.

Vanwege de Wetten van het Universum is het Scheppen op zich enkel mogelijk voor diegenen onder ons die in het Licht zijn. Duistere wezens kunnen geen zielen scheppen; zij kunnen slechts reeds bestaande zielen inlijven in hun duistere werking. Daarom vertellen wij u dat alle zielen onze Kinderen zijn – en zij zijn ons allen dierbaar, ook al zijn zij afgedwaald. Ooit waren zij stralende en liefdevolle kinderen van ons hart, sommigen van hen waren de Meesters en Aartsengelen die wij aan onze zijde hadden opgeleid en opgevoed. Wij zullen niet ophouden hen Lief te hebben, hoe ver ze ook afgedwaald zijn van de cirkel van onze Liefde. Wij wisten dat wij op een dag een manier zouden vinden – met de hulp van onze schitterende Hemelse Schare – om hen terug te brengen.

Die dag is eindelijk aangebroken, geliefden. Uw geliefde planeet Aarde – die het middelpunt was geworden van de strijd om alle planeten en wezens terug te eisen in naam van het Licht – stijgt naar de hogere trillingen, die haar in staat zullen stellen om de duisternis af te schudden, waaronder zij nu al zovele eonen gebukt gaat.

Ik zal u een klein stukje vertellen over de geschiedenis van de Aarde, zodat u kunt begrijpen waarom u zo belangrijk bent in dit alles. Voor meer details verwijs ik u naar de Nieuwe Geschriften van Sananda; de berichten van Sanat die door Kathryn ‘When God Pinched My Toe’ worden genoemd en het begrijpelijke boek van Patricia Cota-Robles, dat ook geschreven werd onder mijn leiding. Het heet ‘Who Am I? Why Am I Here?’* Ik heb Kathryn gevraagd om de verwijzingen naar deze werken aan het einde van dit bericht te plaatsen.

Ik zal u heel kort vertellen hoe uw mooie planeet het brandpunt werd voor het uitdeinen van de gevolgen van de duistere handelingen doorheen het Universum.

Het was ten tijde van de grote Verschuiving der Tijden, die zich miljoenen jaren geleden voordeed. Het was een tijd waarin cycli binnen cycli van tijd op een kruispunt in de Schepping kwamen. Deze cycli – waarover u wellicht reeds gehoord heeft – omvatten de Opeenvolging van de Equinoxen … de 26 000-jarige cyclus … de 438 000; 1,8 en 4,4 miljoenjarige cycli en de 4,4 biljoenjarige cyclus die de Kalpa wordt genoemd.

Op dit kruispunt werden alle wezens in het Multiversum – die hun Lichttrilling in de voorafgaande tijd hadden verhoogd – verheven naar een Hoger Dimensionale staat. Het was een soort van afstuderen, waarbij alle bewuste wezens in staat waren om binnen te gaan in de Hogere Rijken, dankzij hun eigen Verlichting.

Iedereen wist dat zij die hun eigen vermogen om naar de Hogere Energiefrequenties te gaan niet hadden bereikt, zouden worden achtergelaten. Hoewel energie nooit verloren gaat, was het duidelijk dat ‘worden achtergelaten’ tijdens de grote Verschuiving betekende, dat het weer eonen kon duren eer zij hun broeders en zusters konden inhalen, die wel naar de Hogere Dimensies waren gegaan. Op dat moment liepen vele zielen – die belichaamd waren op de duistere planeten binnen het zonnestelsel van de Aarde – de kans om te worden achtergelaten. (Er waren 144 planeten, hoewel er maar een paar zichtbaar waren voor 3D-wezens.)

Op dat ogenblik ging de Aarde doorheen de fasen van haar ontwikkeling, bewoond door mensen die genoten van de van Licht vervulde ervaringen en lessen in verband met het mede-schepper worden in het Goddelijk Plan. Broeders en zusters op Aarde hadden tot dan toe nooit onze waarschuwing overtreden, om niet deel te nemen aan de Boom van Kennis van goed en kwaad. Zij leefden echt in een Tuin van Eden, in vrede en harmonie met elkaar en met de Elementale Rijken, die hen bijstonden en samen met hen evolueerden.

De Val van de Mensheid op planeet Aarde

Wat nu bekend staat als de meest heldhaftige daad van Goddelijke Liefde die ooit verricht werd door één van onze Kinderen, werd toen gesteld door de kinderen van planeet Aarde. Zij verzochten ons om toestemming om iedereen – die anders zou worden achtergelaten – te verwelkomen op Aarde, waar zij zouden kunnen groeien in het Licht van de Liefde, totdat zij konden terugkeren naar hoger trillende niveaus. Dit verzoek vereiste dat de Aarde net zo lang zou achterblijven, totdat de gevallenen konden worden teruggebracht tot Hogere Frequenties. Er werd toen een vrijstelling verleend en het werd de Aarde toegestaan om in 3D achter te blijven, teneinde hun broeders en zusters te dienen.

Er werd overeengekomen dat de vrouwen van planeet Aarde aan de beschadigde en met karma beladen zielen de kans zouden bieden om te incarneren, door hen in grote aantallen het leven te schenken en hen geleidelijk terug te brengen naar het Licht, puur vanuit de kracht van hun Liefde. De mensheid had geen idee van de duisternis waar zij mee te maken kreeg, maar zij was bereid om haar best te doen en ze was vol vertrouwen, dat ze zou slagen. Ze bereidde zich voor op de komst van de kinderen – en ze verwelkomde hen met Liefde.

De vrouwen van planeet Aarde gingen houden van hun kinderen, wiens versplinterde zielen het trauma en de schade droegen van te hebben geleefd in een wereld van wan-scheppingen – het misbruik van macht, dat leidt tot extreme mishandeling en de afscheiding van God. Toen de kinderen opgroeiden – en zij het karma van hun voorbije levens moesten gaan dragen, zoals de Universele Wet dat vereist – kwam het tot een breekpunt.

Moeders en vaders zagen hun kinderen wegglijden in verschillende vormen van duisternis en zedeloosheid … een herhaling van de wan-scheppingen die zij in eerdere levens hadden gekend. (Ik gebruik het woord wan-schepping om de tegenhanger te beschrijven van ware Schepping, die in zich de zuiverheid en de volmaaktheid van Gods Liefde draagt). Hoewel niet opzettelijk, volgden zij hun kinderen in de duistere energieën van wan-schepping, ze experimenteerden met de gevoelens en gedachten die zij hadden voortgebracht en geloofden dat zij hen op die manier ervan konden redden. Toen ontstond het gezegde: ‘de weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens.’

Hoewel zij onschuldig waren in hun kennis van de werking van het kwaad, bleven de mensen die deelnamen aan de afdaling in duisternis, toch verantwoordelijk voor hun handelingen. Toen hun keuzes steeds meer leidden tot onbedoelde resultaten, raakten de mensen verward door de schijnbaar onverklaarbare ervaringen. Hoe meer duister hun gevoelens, des te meer duisternis werd er geschapen … en de planeet raakte langzaam maar zeker omhuld door een energieveld van vervorming en onevenwicht.

Ze werden bang en gingen de meest verwrongen redenen bedenken, om de pijnlijke gevolgen te verklaren van hun oorspronkelijk zo goed bedoelde daden. Ze gingen de schuld voor hun ellende leggen bij krachten van buitenaf of bij God. Naarmate hun boosheid en frustratie toenamen, groeiden ook de ideeën van afscheiding en vervreemding – en daarmee hun behoefte om hun wereld en elkaar in de hand te krijgen en te overheersen. De afdaling naar duisternis en kwaad ging toen steeds sneller, net zoals op de vroegere duistere planeten. Wantrouwen, verwarring en wanhoop droegen bij aan de groeiende overtuiging dat Liefde de oorzaak was van hun pijn en zij gingen steeds meer hun eigen hart afsluiten – en daarmee sloten zij het Portaal van Liefde naar Moeder God. Hiermee sloten zij hun bron van troost, mededogen en helende Liefde.

De planeet en al haar bewoners – mensen, dieren, elementalen, het plantenrijk en de mineralen – werden beïnvloed door de duistere energieën. Al het bewustzijn raakte verwrongen door de vortex van kolkende, neerwaartse energieën … totdat het gedrag van de dieren, de insecten en zelfs de eencellige wezens – maar ook het weer – ten prooi viel aan de omringende mantel van duisternis.

Gedurende dit alles waren wij – uw Moeder en Vader Bron – bezorgd over de verschrikkelijke omstandigheden die onze kinderen voor zichzelf hadden geschapen … maar wij konden niet rechtstreeks ingrijpen zonder onze overeenkomst met onze kinderen te verbreken, met betrekking tot de Vrije Wil. Wij vonden dat wij moesten doorgaan met hen onze Liefde te sturen en voortdurend hun vooruitgang te volgen, terwijl onze kinderen hun experiment met duisternis doorliepen.

Uiteindelijk werd het ons steeds duidelijker dat het Experiment de duisteren niet had teruggebracht en dat de kinderen van Eden verslagen waren. Dat moment was voor ons in de Raden bijzonder pijnlijk en wij zochten naar een manier om onze kinderen te helpen zonder de Kosmische Wet te overtreden. Haar vrijstelling om meer tijd te krijgen om de broeders en zusters naar de Verschuiving te leiden, leek volkomen mislukt te zijn. Toen we tot het besluit kwamen dat we planeet Aarde zouden moeten opgeven, trad onze geliefde Sanat Kumara naar voren. Hij wou nog één laatste poging wagen om onze Terra terug afgestemd te krijgen op de liefdevolle bedoelingen die zij zo lang geleden voor ogen had gehad.

Toen bood Sanat aan, dat hij naar planeet Aarde zou gaan om haar te overstralen, om haar nog één kans te geven om haar grootse opdracht te volbrengen: de uitstorting van Liefde die ertoe had geleid dat de mensheid indertijd betrokken raakte bij deze ervaring. Deze heldendaad werd door het gehele Universum begrepen en de mensheid werd ervoor geëerd – iedereen wilde graag zijn steentje bijdragen … maar vele pogingen om verheffende energieën te sturen, waren vruchteloos gebleken.

De Kumara’s van Venus, die u nu herkent als velen van de grote Meesters die toezicht houden op uw Ascentie, stemden ermee in om naar de Aarde te komen om hulp te bieden op een nieuwe manier. Zij boden aan om te incarneren op Terra – onder de leiding van hun geliefde broeder Sananda – om tussen de mensen te leven en hen niet alleen Liefde te bieden, maar ook hun DNA en hun boodschap van een liefdevolle Goddelijke Aanwezigheid … met de bedoeling om de neerwaartse spiraal naar de duisternis om te keren.

Zo gingen wij, uw Moeder en Vader, ermee akkoord om velen van onze oudste kinderen – zij die de manier van Schepping hadden geleerd tijdens de miljoenen jaren van onderricht aan onze zijde – te laten afdalen naar de diepten van de door mensen geschapen duisternis, voor een laatste reddingspoging voor onze geliefde Aardekinderen.

Ik zal mijn verhaal vervolgen:

Deel 2: De Val van de Aartsengelen-Zusters en de laatste fasen van de Ascentie van de Aarde.

Dat is het volgende deel in deze berichten die ik aanbied via Kathryn. Zij zal ze voor u vervolledigen in de komende dagen.

Nu, terwijl u worstelt met de kolkende energieën van toenemende frequenties die botsen met de resterende duisternis op uw geliefde planeet, stuur ik u mijn grootste Liefde en bemoediging.

Geliefden, we zijn er bijna.

Uw Moeder/Bron

Genoteerd door Kathryn E. May
http://www.whoneedslight.org/cm-english/?month=april-2015&view=calendar

*Cota-Robles, Patricia Diane, Who Am I? Why Am I Here? New Age Study of Humanity’s Purpose, PO Box 41883, Tucson, AZ, 85717, Website: http://eraofpeace.org.

* * * * *

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Facebook: Spiritueel Lezen (non-profitorganisatie)
Google+: Spiritueel Lezen.

Alle verdere (Engelstalige) informatie over Berichten, Boeken, BTR-uitzendingen en Archieven kunt u vinden op whoneedslight.org en op de FB-pagina: Who Needs Light.

© Kathryn E. May, PsyD. Deze berichten mogen vrijelijk worden overgenomen en gedeeld, mits zij volledig en zonder toevoegingen of weglatingen worden aangeboden en met vermelding van het channel en de website, www.whoneedslight.org. Gesproken opnames via de computer zijn niet toegestaan. Vertalingen en transcripties dienen per keer te worden goedgekeurd door de auteur en de schrijver.

 

 

FacebookTwitterGoogle+Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.