MOEDER BRON: Val van de Aartsengel-Zusters – deel 2

MOEDER BRON: De Val van de Aartsengel-Zusters – deel 2
De eerste fasen van de Afdaling van de Aarde in de Duisternis
22 April 2015

22 april 2015Moeder Bron:

Nu, mijn geliefde kinderen van planeet Aarde, zal ik u het verhaal vertellen van de tragische val in duisternis van onze geliefde Aartsengelen. De meesten van hen waren de vrouwelijke wederhelften van de Aartsengelen en Meesters die u kent en liefheeft. Het is een verhaal dat tot vandaag nooit werd verteld, omdat wij u niet wilden afleiden van uw Lichtwerk of uw aandacht wilden richten op het verdriet en het verlies dat hier in de Hogere Dimensies werd gevoeld – totdat wij u ook het laatste hoofdstuk konden vertellen; de cirkel geraakt nu rond en het werk van onze geliefde Lichtwerkers in de Tempel van Licht zorgt ervoor, dat dit ongelukkige hoofdstuk in onze geschiedenis tot een oplossing komt.

Ik zal vervolgen met de gebeurtenissen op Aarde, die ertoe hebben geleid dat de vrouwen het leven schonken aan de zielen, die zo verschrikkelijk beschadigd waren door hun vele levens in duisternis, op planeten doorheen het hele Universum. Het project begon vanwege de uitstroom van Liefde vanuit onze Aarde-kinderen, die zo positief waren en zo toegewijd aan het Licht, dat zij geen andere verwachting hadden dan een snelle oplossing en healing voor de zielen die zij onbaatzuchtig wilden steunen.

Wij zagen hoe moeilijk het zou worden en terwijl wij in de Raden overlegden hoe we onze kinderen op de grond konden helpen, kwamen een aantal van onze geliefde Aartsengelen en Vrouwelijke Meesters hun hulp aanbieden voor de moedige vrouwen van Terra. Zij stelden voor om daarheen te gaan als walk-in of nieuwe incarnatie, om de vrouwen te helpen die moeder zouden worden. Wij zagen in dat dit een veel grotere kans op succes bood en dus stemden wij ermee in – met een paar zwaarwegende zorgen. Hoe konden wij hen helpen, mochten zij buiten ons bereik raken daar achter de duistere energieën? Hoe konden wij ervoor zorgen dat zij niet zouden afglijden in de gevoelens van eenzaamheid en isolatie, die tot hun neergang konden leiden?

De Zusters die gebonden waren door grote Liefde, ontwierpen een plan om zichzelf en hun incarnaties te beschermen. Zij zouden gezamenlijk als Hogere Zelven afdalen in 4D, om het contact te behouden met hun incarnaties en met elkaar. Dat zou gaan via een web van nauwe en voortdurende verbinding dat door geen van hen kon worden verbroken – hoe moeilijk de omstandigheden ook waren voor hun incarnaties op Aarde. Hun Hogere Zelven zouden hun verbinding met ons – hun Moeder en Vader – hebben en met hun Tweeling Zielen, die ook steun en troost zouden bieden tijdens deze zware opdracht.

De Tweeling Zielen – de geliefde zonen van ons hart – stemden ook in met het plan … zij het enigszins terughoudend en bezorgd over wat zij konden doen om te helpen, als zij het contact met hun geliefden zouden verliezen – als de dichtheid en de vergetelheid van het leven in een menselijk lichaam een belemmering zouden vormen. De Zonen en Dochters overwogen elk denkbaar aspect, daarbij geholpen door de Hemelse Schare. Uiteindelijk werd er een plan bedacht voor de Tweeling Vlammen die het Licht zouden hooghouden voor hun moedige Tweelingen.

De overeenkomst was dat de mannelijke wederhelften in de Hogere Dimensies zouden blijven, door een Gouden Draad – de Lichtenergie – verbonden met elkaar en met Ons, om te verzekeren dat niemand van hen ertoe verleid zou worden om het duister te volgen, zoals we eonen lang hadden zien gebeuren bij de mensen op de grond, telkens wanneer zij incarneerden op een duistere planeet om daar te helpen. Wij wilden geen van onze geliefde Zonen en Dochters van het Licht verliezen, zelfs niet voor maar één leven.

Ik zal u de namen geven van de mannelijke wederhelften met wie u het meest bekend bent. Het is geen volledige lijst omdat er in de Hogere Dimensies ook Meesters werkzaam zijn die u niet kent. Ik zal niet de vrouwennamen geven, omdat sommigen van hen verloren gingen of veranderd zijn en omdat de oorspronkelijke Zusters (hun etherische Hogere Zelven) deze week naar het Licht in de Tempel zijn gebracht om te worden hersteld tot nieuwe zielen in het Licht. Hun oorspronkelijke functies als Aartsengelen en Meesters bestaan niet meer.

De oorspronkelijke ziele-blauwdruk van hun Hoger Zelf is vernietigd en zij bestaan niet langer onder hun oude identiteit – hoewel de meesten van hen op dit ogenblik wel nog incarnaties hebben die onder ons nauwlettend toezicht staan. Zij worden in leven gehouden doordat zij Levenskracht ontvangen van Ons – volledig losgekoppeld van hun Hogere Zelven – terwijl zij mogen kiezen of ze willen worden opgelost of willen terugkeren naar het Licht. Ik zal dit proces verder toelichten in het verdere verhaal, aangezien er enige verwarring kan ontstaan over diegenen die nu geïncarneerd zijn en die u nog kent onder hun oude namen, maar dit is niet meer actueel. Zij zijn diegenen die hun gevallen zusters hebben vervangen als de echte tweelingen van de Broeders die wij hier vernoemen.

De Zonen die het Licht gedurende al die tijd hebben hooggehouden voor hun Tweeling, de Hemelse Schare en voor de dappere mensen van planeet Aarde zijn: Sanat Kumara, Sananda, AE Michael, Ashtar, St. Germain, AE Metatron, AE Gabriel (die Lucifer speelde), AE Rafael, AE Chamuel, AE Zadkiel, AE Jophiel, Hilarion, AE Azrael, Serapis Bey, Sandalphon, Uzziel, Uriel, Helios en anderen.

Van de oorspronkelijke 24 Zonen die meededen aan het project, zijn er nu nog 18 volledig betrokken en nog steeds volop aan het werk om de opdracht te volbrengen. Zes koppels zijn naar ons teruggekeerd voor healing en voor een andere opdracht, toen zij voelden dat het niet in het belang van iedereen was wanneer zij zouden verder gaan. Wij hebben dat dankbaar aanvaard. Zij werken nu met ons binnen de Hemelse Schare, als belangstellende en goed geïnformeerde toezichthouders op het project.

Van de 18 oorspronkelijke koppels die zich aanboden om te dienen, verloren we alle Dochters die afdaalden in de duisternis op planeet Aarde. Zij werden de leiders en geëerde boegbeelden van het duister, de koninginnen die gekroond werden tot de officiële leiders van de Matrix. Hun van oorsprong krachtige energieën werden de drijvende kracht achter het net dat de gehele Aarde en diverse andere planeten verzwolg – en zij werden de hoekstenen bij het vormen van het Archon-Bondgenootschap, waarmee de samenwerking en de deelname van alle duistere planeten verenigd werden, tot de machtige (maar laag dimensionale) mogendheid die onder hun bestuur kwam.

Misschien lijkt het u ongelooflijk dat de krachtige en toegewijde Engelen en Meesters – die onze meest getalenteerde en creatieve kinderen waren – zo kwetsbaar konden zijn of zo misleid konden worden, dat zij Ons en hun Tweeling de rug toekeerden, om zo diep in het duister te verzinken. Ook voor ons leek het toen ondenkbaar, maar ik zal het u beschrijven zo goed ik kan … opdat u de kolkende rivier van duisternis zult begrijpen waarin zij gedompeld werden – en waarvoor zij uiteindelijk kozen om er te blijven.

Ik bracht u al een deel van het verhaal in het voorgaande hoofdstuk, toen ik beschreef hoe moeilijk het was voor de oorspronkelijke moeders (waaronder onze Dochters) om te leren omgaan met het leven met hun kinderen, die het karma en de energieën van het duister meedroegen uit hun vorige levens. Toen de beschadigde zielen naar het Paradijs kwamen dat de Aarde toen was – omringd door Liefde en Licht – waren zij verward en in tweestrijd vanwege de duistere voorstellingen die hun zielen in hun bewustzijn brachten.

Velen trachten heel moedig om zich af te stemmen op hun vriendelijke en liefdevolle moeders en vaders, en sommigen konden zelfs hun leven volledig ten einde brengen zonder zich volledig te buiten te gaan aan gevoelens van hebzucht, competitiedrang en jaloezie, maar de meesten waren niet in staat om hun verbinding met het Licht te behouden.

Bij de eerste golf van incarnaties was er familiestrijd en ruzies, iets wat eerder ongekend was op Aarde. Liefdevolle ouders waren met stomheid geslagen, door het onhandelbare en egoïstische gedrag van hun kinderen die zij onvoorwaardelijk bleven liefhebben. Het was pijnlijk voor hen allemaal, toen hun jonge kinderen uitdagend en hatelijk waren tegen hun broertjes en zusjes en hun schoolkameraadjes. Een tijdlang konden ze resoluut en kalm blijven, terwijl zij nieuwe manieren leerden om de Wet van de Kringloop te onderwijzen: verantwoording voor anderen, respect voor de natuur en andere beginselen die voor de ouders even vanzelfsprekend waren als ademhalen.

De Zusters hadden ervoor gezorgd dat ze incarneerden binnen families of dicht bij elkaar in de buurt, zodat ze elkaar konden steunen bij het moeilijke proces van te leren hoe deze kinderen op te voeden en hoe zij evenwichtig konden blijven in hun toewijding aan het Licht. Hoewel het de moeders hielp om hun evenwicht te bewaren, betekende dit ook dat de kinderen elkaar leerden kennen en toen zij in hun tienerjaren kwamen raakten zij afgestemd op elkaar; ze experimenteerden met duistere substanties en hun duistere activiteiten gingen al snel lijken op een bende.

De ouders waren afgeleid toen zij zagen hoe hun kinderen nieuwe omgangsvormen en nieuwe stijlen ontwikkelden, en zelfs nieuwe muziek gingen schrijven, die boodschappen droeg van geweld en misbruik. Zij wisten dat ze een manier moesten vinden om het duistere gedrag te laten ophouden voordat die doordrong in de bredere maatschappij – en voordat de kinderen volwassen werden.

Tegelijkertijd – met de deuren van planeet Terra die openstonden voor hen die tijdens de Verschuiving waren achtergebleven – werd de Aarde een magneet voor de leiders van de andere duistere planeten, die dit zagen als een schitterende kans om voet aan de grond te krijgen op de mooie planeet, en om in de buurt te komen van de incarnaties van de meest stralende en hoogstaande kinderen van Moeder en Vader.

Zij bedachten een plan om afgezanten naar de Aarde te sturen. Die moesten de Zusters onderrichten in de werkwijze van het duister, opdat zij hun kinderen zouden kunnen begrijpen. Het zou worden voorgesteld als een scholing voor de moeders van ‘probleemkinderen’, die deskundigen zouden worden in de denkwijze en het gedrag van het duister – de geschiedenis en herkomst van de zielen van hun kinderen. Tegelijk konden zij leren om het vertrouwen en de trouw van hun kinderen terug te winnen – en hen ervan weerhouden om af te dwalen naar de toepassingen van het duister, waarvoor ze vele levens waren opgeleid.

De moeders werden uitgenodigd door een vriend die leerkracht was. Zij had gehoord over het scholingsprogramma en raadde het aan aan haar vrienden als een ‘laatste kans’-poging om te begrijpen hoe zij met hun kinderen moesten omgaan, aangezien hun eigen pogingen om hen in het Licht te houden gefaald hadden.

Zodra ze interesse toonden – en verder reikten dan de wijsheid van hun eigen hart, om zich in plaats daarvan te wenden tot een ‘deskundige’, die vergaande kennis van het duister had – zetten zij hun eerste stappen over de grens van de schimmenwereld die hun kinderen zozeer bezighield.

Het nieuws deed al snel de ronde onder de Zusters, dat er hoop was om hun kinderen te redden – en al gauw woonden velen van hen de bijeenkomsten bij van de ‘Innerlijke Raad van Licht’, die geleid werd door de charismatische Henron. Hij verbaasde de groep met zijn welsprekendheid en zijn attente voorkomen en zijn krachtige energie. Hoewel sommigen van hen zich ongemakkelijk voelden als ze deze bijeenkomsten bijwoonden, voelden zij zich veilig in het gezelschap van hun zusters en heel vaak kwamen ook de echtgenoten mee naar de avonden, om kennis te maken met de grote leraar die hen zou helpen om hun nakomelingen te redden.

Op Henrons lijst van verdiensten stonden vele levens, waarvan hij zei dat hij ze geleefd had als afgevaardigde van God in het duistere Universum, dat sindsdien volledig vernietigd werd. Hij was naar de Aarde gekomen om te helpen bij deze gevaarlijke opdracht, omdat hij de dreiging herkende die ook al andere planeten had overgenomen en hij wilde hier op Aarde een dergelijke tragedie voorkomen.

De Zusters waren tot tranen toe geroerd toen ze weer hoop kregen om hun kinderen terug naar het Licht te kunnen brengen. Ook al voelden zij de duwtjes en de waarschuwingen van hun Hogere Zelven om voorzichtig te zijn met valse beloften – velen van hen maakten ook ruzie vanwege het wantrouwen tegen deze ‘redder’ – maar zij hadden geen beter plan voorhanden. Na de zelfmoord van één van de jongens tijdens een spel dat ‘leven of dood’ heette, kwamen nog méér van hen naar de bijeenkomsten. Toen hun aantallen toenamen, bracht Henron een aantal van zijn bijzonder aantrekkelijke en goed onderlegde mede-deskundigen mee, om hem te helpen bij het onderricht.

Zodoende leerden de Zusters om te ‘straffen vanuit Liefde’ en hoe zij hun kinderen ‘echte kracht’ moesten tonen wanneer ze werden uitgedaagd. Aanvankelijk was deze aanpak opmerkelijk effectief. De Zusters waren heel dankbaar voor de knappe en bijzonder deskundige mannen, die als leraar waren gekomen om hen gerust te stellen en te steunen, hun moraal op te krikken en hun toenemende zorgen te verlichten. De zelfmoord en ander, steeds gevaarlijker wordend gedrag van de kinderen, zorgde voor een nieuw gevoel bij de moeders: zij voelden voor het eerst wanhoop en angst.

Hoewel zij worstelden met de negatieve gevoelens en wisten dat het de toestand geen goed deed, vervielen zij steeds meer in verwarring en angst. Dit schiep voor het eerst duistere gedachtevormen, die rondom henzelf en hun Zusters cirkelden. De echtgenoten voelden een steeds grotere verwijdering van hen, naarmate de vrouwen steeds meer betrokken raakten bij hun ‘leraren’. In de gezinnen nam de spanning toe en toen de eerste rimpels van jaloezie opdoken op Aarde, begonnen de duistere energieën zich te mengen in het denkproces van de mensen.

Toen de hersenkanalen onder de druk van de nieuw opgewekte emoties gingen verschuiven – weg van hun belangrijkste verbindingen met hun spirituele- en intuïtieve hersenfuncties – vond er een verandering plaats in het brein van deze vriendelijke, liefdevolle wezens. Toen de bliksemsnelle contacten met de lagere hersenfuncties – ‘vecht-of-vluchtreactie’ – in het spel kwamen, begon de mensheid gevoelens te ervaren die zij nooit eerder had meegemaakt in zichzelf of in anderen.

Hun mentoren brachten hen maar al te graag de ‘normale’ reacties bij die zij hadden op hun kinderen, en ze moedigden hen aan om zulke gevoelens te aanvaarden als een deel van het Lichtwerk dat zij deden. Op die manier werden frustratie, afkeer en zelfs vlagen van woede omschreven als ‘zorgzame, intense liefde en trouw’. Deze emoties moesten aanvaard worden als een normale reactie op krachten van buitenaf. Zij hoorden niet de onderliggende boodschap die heel subtiel in hun brein werd gebracht: ‘Geef de buitenwereld de schuld voor uw eigen gedrag. Dat is terecht.’

De Zusters, die al diep betrokken waren bij de kolkende emoties die hen zo onbekend waren, gingen in discussie met hun Hogere Zelven, met Moeder en Vader en met elkaar. Ze hadden er steeds meer moeite mee om te geloven dat de rustige genegenheid en Liefde een uitweg konden bieden uit hun dilemma. Toen deed er zich iets dramatisch voor – en dat veranderde alles.

Wellicht kent u wel het liedje dat het gevoel omschrijft van wat er gebeurde. Ik heb gevraagd of Kathryn het voor u kan spelen, indien mogelijk. De krachtige symbolen in dat liedje zullen u helpen om de gebeurtenissen te begrijpen die volgden. Het heet ‘Copacabana’. U kunt het vinden op uw YouTube.

Tijdens een bijzonder zware avond woonde een koppel dat tezamen naar het oppervlak van de Aarde was gekomen – een machtige Meester en haar Tweeling Vlam – een scholingssessie bij. Toen zij de kamer binnenkwamen werden zij begroet door de intense en machtige Meester-opleiders en de man – die wij Tony zullen noemen – werd zich bewust van de elektrische band tussen zijn geliefde Lola en haar goeroe en raadgever, Rico. Na een bijzonder emotionele bijeenkomst, waarbij hun vrienden spraken over de problemen die zij hadden met hun opgroeiende kinderen, werd de groep even gehuld in een therapeutisch moment van liefde en opluchting. Ze huilden en omhelsden elkaar, met de hoop dat er betere tijden zouden aanbreken wanneer zij de nieuwe richtlijnen van hun ‘goeroes’ zouden toepassen.

Tijdens al dat omhelzen, nam Henron (Rico) zijn mooie Zuster (Lola) in zijn armen. Hij trok haar tegen zijn lichaam aan en gaf haar een stevige knuffel. De reactie was elektrisch. Tony sprong op van zijn stoel van waaruit hij zat te kijken en greep Rico bij de arm. In een flits reageerde Rico met een krachtige vuistslag en Tony klapte achteruit. Toen hij viel kwam Tony met zijn hoofd terecht op de stenen trappen van de hal. In de verwarring rende iedereen naar hem toe – ook Rico – die zich uitputte in verontschuldigingen en Tony op zijn vriendelijke, joviale manier om vergeving smeekte en intussen zijn gewelddadige reactie afzwakte door dingen te zeggen zoals: ‘Je verraste me, man. Ik wou je geen kwaad doen, oude vriend.’ Maar Tony bewoog niet. Tony was dood.

Toen verbijstering de kamer vulde, viel Rico naast Tony op zijn knieën en protesteerde luidkeels. ‘Nee, laat ons niet achter! God, help ons! Zorg dat Tony oké is! We maakten maar gekkigheid!’ De overdonderde getuigen gingen naar huis om te rouwen om Tony, met Rico’s woorden nog naklinkend in hun oren. Het verdriet over het verlies van hun geliefde Tony en de hoogdravende en schijnbaar oprechte smeekbede van Rico (Henron) die het uitschreeuwde naar God, verscheurde hun hart. Waarom had God dit laten gebeuren? Waarom was hun Tony dood? Was Rico echt schuldig of had Tony te heftig gereageerd en had hij die vuistslag uitgelokt, die per ongeluk zo rampzalig eindigde?

Dit was het begin van het einde voor de families en voor de Zusters, die ondergedompeld werden in smart. Hun Broeder was weg, hun vriend en mentor Rico was diepbedroefd en gaf zichzelf er verbitterd de schuld van, dat een schijnbaar ‘normale’ reactie tot zoveel verdriet had geleid. Vele van de Zusters wilden hun goeroe bijstaan die zij beschouwden als een machtig en gedreven man – en in het geheim begonnen zij hun duistere mentoren en ‘leraren’ te zien als sterke leiders, terwijl hun vriendelijke en liefdevolle echtgenoten niet in staat waren om het respect van hun kinderen af te dwingen.

Lola’s meest nabije en dierbare Zuster trad naar voren om zowel haar lieve vriendin als hun Rico te troosten. Zij geloofde niet dat hij iemand kwaad had willen doen, maar dat hij gewoon te heftig had gereageerd. De dood van Tony was een ongelukkig ongeval, maar het mocht niet zo zijn dat het hen zou verslaan bij hun Liefdewerk, dat zij op zich hadden genomen met zoveel ijver en overtuiging. Ze zouden slagen! Zij moesten alleen maar samen blijven zoals ze hadden gezworen en zich volledig storten in de lering van hun briljante leider Henron, die overduidelijk gestuurd was om hen antwoorden te brengen over hoe ze sterk konden blijven in het aangezicht van het duister.

Dit, mijn geliefden, was het moment waarop het duister zeer krachtig voet aan de grond kreeg op Terra. Het had niet zulk een plots en volledig effect kunnen hebben, als daar niet de enorme energieën waren geweest van de Aartsengelen en hun geliefde familieleden. Toen 18 Aartsengelen overliepen, opende dat de deur voor het duister, dat de planeet overspoelde toen duistere gedachtevormen en binnendringende bezoekers van buiten de planeet toestroomden om te drinken uit de beker van duistere emoties.

Ziet u, Tony en Lola waren uw Adam en Eva. Het was niet één enkele vrouw die heeft gegeten van de Boom van Kennis van goed en kwaad. Het voltallige Zusterschap van Aartsengelen op planeet Aarde viel gezamenlijk – met een klap die weergalmde doorheen het Universum.

Lola is nooit hersteld van haar smart, omdat die verweven was met gevoelens van schuld en schaamte over haar intense aantrekking tot haar leraar, en de verwarring over haar eigen aandeel in de ‘ongelukkige’ dood van haar geliefde Tweeling Vlam. Haar gevoelens drongen door in haar gezin en haar leven en brachten wanhoop mee in hun nasleep. Dit was het begin van wat u ‘depressie’ noemt … die combinatie van verdriet en zelfmedelijden die u beschouwt als een ziekte.

Henron en zijn troostende engel werden verliefd en zij verliet heel stilletjes haar liefdevolle echtgenoot voor de ‘sterke en gedreven’ man, van wie zij geloofde dat hij haar zou beschermen tegen de kolkende energieën die de Aarde omhulden in een dikke, donkere, ondoordringbare mist. Tezamen vertrokken zij om anderen te helpen, waaronder haar geliefde Zusters. Zij schiepen een uitzonderlijk succesvolle school om de ‘slachtoffers’ van deze duistere vloek te helpen, om te helpen de vijand te verslaan en hen te bevrijden en de zege te bereiken bij hun taak om Gods opdracht op Aarde te volbrengen – die zij nu beschouwden als een strijd die ze moesten winnen.

De rest is niet echt geschiedenis, maar u kunt uit deze waarheden die ik verteld heb wel opmaken dat het einde van dit verhaal onvermijdelijk is: de liefdevolle en zuivere beschaving op Aarde nam de wapens op tegen vijanden – zowel de ingebeelde als die welke hun slimme oefenmeesters hadden geschapen. Hierdoor wonnen hun duistere en manipulerende ‘goeroes’ aan macht en invloed.

De rest van het verhaal zal ik u vertellen in ons volgende hoofdstuk:

Deel 3: Hoe de Aartsengel-Broeders het Licht in het Universum behielden, terwijl planeet Aarde viel en uiteindelijk weer oprees.

Ik ben uw Moeder Bron, in eindeloos liefdevolle dienstbaarheid aan uw heldhaftige Aarde-project van Ascentie.

Genoteerd door Kathryn E. May
http://www.whoneedslight.org/cm-english/?month=april-2015&view=calendar

* * * * *

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Facebook: Spiritueel Lezen (non-profitorganisatie)
Google+: Spiritueel Lezen.

Alle verdere (Engelstalige) informatie over Berichten, Boeken, BTR-uitzendingen en Archieven kunt u vinden op whoneedslight.org en op de FB-pagina: Who Needs Light.

© Kathryn E. May, PsyD. Deze berichten mogen vrijelijk worden overgenomen en gedeeld, mits zij volledig en zonder toevoegingen of weglatingen worden aangeboden en met vermelding van het channel en de website, www.whoneedslight.org. Gesproken opnames via de computer zijn niet toegestaan. Vertalingen en transcripties dienen per keer te worden goedgekeurd door de auteur en de schrijver.

FacebookTwitterGoogle+Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.