BTR: Loskomen van onze Programmering

BTR: Moeder spreekt over onze Programmering en hoe daar van los te komen
10 juni 2015

a colorful background of sparkling purple stars

Begintune: I will always love you – Whitney Houston

Presentator: Dr. Kathryn E May
Channels: Dr. Kathryn May, Christine en Jade, www.whoneedslight.org
Mede-presentator: Meg Davis, Facebook: Wisdom Within – Meg Davis

Meg: Hallo iedereen! Welkom bij de BTR van Dr. Kathryn May. Ik vind de titel die Kathryn heeft geschreven voor de uitzending van vanavond zo mooi: Moeder spreekt over onze programmering en hoe zij ons gaat helpen om daar van los te komen. Dat vind ik zo mooi! Vanavond komt Moeder Bron met ons praten over haar Mini-berichten en hoe zij onze vooruitgang ziet met betrekking tot Ascentie.

AE Michael zal bij ons zijn, omdat hij gewoon zo leuk is, en Sananda zal er ook zijn om ons te helpen bij het plannen van de volgende fase in onze opleiding, wat we zullen moeten leren en hoe wij ons hart en onze geest kunnen openstellen om ons te bevrijden van de laatste schaduwen van de programmering, van jaren onder de slavernij te zijn geweest van de Cabal die door de Annunaki werd opgeleid.

De Hemelse Schare is hier om ons te helpen onze doelstelling te bereiken. We hebben vanavond ook tijd voor vragen van al onze bellers, om te spreken met Moeder, Sananda, Michael, Kathryn natuurlijk, Christine en onze Jade, die ons jongste channel en tieneradviseur is. Dat vind ik zo leuk, Kathryn!

Ik ben Meg, uw medepresentator en ik bel vanuit mijn thuis in Georgia en natuurlijk zijn Kathryn en haar team in High Falls, New York. Hallo Kathryn!

Kathryn: Hallo! Wel, zoals gebruikelijk zijn er een paar veranderingen aangebracht in het programma, sinds ik het heb uitgestuurd (lacht). Maar in het algemeen zullen we het wel over al die dingen hebben. Moeder zei – toen ik haar vroeg hoe ze het geregeld wilde hebben vanavond, wie er als eerste zou spreken en waar ze het over wou hebben – en toen zei ze ‘ik wil alleen maar dat jij spreekt’.

Ik ga u dus vertellen over ons meest recente avontuur, hoe ver we zijn gekomen en wat we er tot dusver van begrijpen. We zullen gewoon beginnen, Moeder is hier naast me, Sananda is er en Michael ook en nog veel meer vrienden uit Hogere plaatsen die ons helpen. We hebben ook de leider hier van het Arcturische team. Hij zal ons helpen als wij met hem willen spreken.

Ik zal maar beginnen met onszelf voor te stellen voor de nieuwkomers … Kathryn geeft de info die bovenaan deze tekst vermeld staat … ze vertelt dat ze de schrijfster is van ‘Who Needs Light?’, het boek dat door Moeder wordt aanbevolen om te lezen … Moeder heeft mij gevraagd om het Mini-bericht voor te lezen, dat zij gisteravond laat heeft laten uitgaan – of liever: dat ik gisteravond laat heb uitgewerkt en doorgestuurd (lacht). Het bevat een stukje uit het boek.

Bedankt Meg, dat je er weer bent. We horen zo graag je lieve stem en je tussenkomst!

Ik zal beginnen met het voorlezen van het bericht van Moeder, omdat het van belang is voor wat we hier doen. Daarna zal ik u vertellen waar we geweest zijn en wat er gaande is en waarom ik begonnen ben met dat liedje.

Hier volgt het Mini-bericht van Moeder nummer 7, want dat zal vanavond het onderwerp zijn en sommige mensen hebben het misschien nog niet gelezen. Ze gebruikte een gedichtje uit het boek, dat velen van u wellicht herkend hebben.

Dit is haar Mini-bericht nummer 7: Het probleem met ‘onschuldig pleiten’

Vandaag zal ik u een klein voorproefje geven van een onderwerp dat we in de nabije toekomst verder zullen bestuderen. (Kathryn: dat zei ze gisteravond, dus vandaag is al ‘de nabije toekomst’ (lacht)). Het is een sleutel tot uw vrijheid, een geheime deur die eonen geleden werd gesloten. Ik vraag u dringend om met mij mee te lopen, u op onbekend terrein te wagen en het risico te lopen om alles te verliezen dat u ooit vervelend vond, waar u boos om werd, wat u pijn deed en wat u onvergeeflijk vond aan het gemis aan communicatie met anderen.

Ik sta op het punt om een onderwerp open te breken dat zogenaamd al eeuwen geleden geregeld zou zijn, en het is mijn bedoeling om u alles in vraag te laten stellen wat u wist over de menselijke aard, vergeving en vreedzame onderhandelingen. Ik hoop dat ik uw interesse heb gewekt. Ik zal beginnen met een gedicht uit het boek van Kathryn ‘Who Needs Light?’. Het belicht een bepaalde karaktertrek die maar al te bekend is:

PASSIEF-AGRESSIEF
O help, heb ik dat gemorst?
Hoe onhandig van mij.
Je nieuwe pak, je aktetas
zijn doornat van de thee.
Ik wou dat ik innemend en
geordend was, zoals jij.
Ik stommel maar wat rond
En – oeps, nu trap ik op je schoen.

Jij bent vaardig, werelds,
niet angstig zoals ik.
Jij bent moedig en nauwgezet,
jij staat in het leven als een leeuw,
terwijl ik zo afgeleid ben,
mijn brein is als een zeef …

O ja, heb ik je al verteld
dat ik je auto total loss heb gereden?
O, ik ben totaal hopeloos,
Je zult me haten, weet je.
Ik heb de kinderen buitengesloten
en weet niet meer waar ik de sleutel heb gelegd.

Maar de buurman was vriendelijk
en de politie zo beleefd,
Waar is nu mijn beurs?
Ik denk dat ik die ergens heb neergelegd.
Ik zal wat geld van jou moeten lenen.
Ik ben zo blij dat ik kon helpen,
toen je me nodig had, liefje.

Dit lijkt grappig, behalve wanneer het u doet terugdenken aan gebeurtenissen in uw eigen leven, waar u gefrustreerd en boos was maar daar niks mee kon doen vanwege dit knappe stukje toneelspel, dat bedoeld was om u ervan te overtuigen dat die persoon echt hulpeloos of niet helemaal goed bij zijn hoofd is en zich totaal onbewust is van haar/zijn handelingen – en de frustratie die dat oproept bij anderen.

Maar dit is wat er werkelijk gebeurde: zij/hij heeft het ‘Pleidooi van Waanzin’ vervolmaakt. ‘Ik wist niet wat ik deed’. ‘Dit was niet mijn bedoeling’. Ze zal zich waarschijnlijk verontschuldigen, maar haar excuses zullen verdwaasd en oppervlakkig klinken, en toch wordt zij door de mensen die haar kennen vaak beschreven als iemand ‘met een groot hart’. Zij herinneren elkaar er waarschijnlijk aan, dat al haar vele ‘ongelukjes’ of ‘vergissinkjes’ maar moeten worden vergeven en aanvaard, want ‘ze bedoelt het toch goed.’

Onzin. Deze manipulator is slim, berekenend en uitgekookt – een Meester in de menselijke kwetsbaarheid en de duistere programmering. Ze doet de mensen voortdurend oogkleppen om, vanwege het programma dat achter de schermen werkzaam is binnen in hen – een programma dat zo doorgedrongen is, dat het onzichtbaar is in het volle zicht.

Er is een eenvoudig idee – en zonder dat idee zou dit hele programma vastlopen en opbranden. Het is dit: het geloof dat mensen zo dom zijn, zo stuurloos, dat ze te weinig zelfbespiegeling beoefenen of te weinig invoelend zijn voor anderen – waardoor ze het grootste deel van de tijd niet eens weten wat ze doen. De steigers die dit beginsel ondersteunen berust op een tweede – al even belachelijk – idee: dat iemand die onschuld belijdt vanwege ‘zich niet bewust zijn van’ een nobel gebaar stelt en dus recht heeft op vergeving … zeker als ze zich verontschuldigen. Om die vergeving te weigeren, zou onbarmhartig zijn en oneerlijk. Ik zeg opnieuw: onzin.

Nu dan, ik daag u uit om de Grote Leugens in dit programma te bepalen en uit te leggen waarom zij gediend hebben om vertrouwen te vernietigen, goede wil te ondermijnen en een lachertje te maken van integriteit. Zij belonen oneerlijk zijn, vermommen kwaadaardigheid als vriendelijkheid en ontnemen het slachtoffer elke hoop op echte gerechtigheid. Bent u er klaar voor? Hier zijn ze:

1. Mensen worden beproefd met een diepgaand en onmetelijk ‘onbewuste’, dat hun handelingen aanstuurt – tegen hun eigen echte gevoelens en overtuigingen in. Ze kunnen het niet helpen.

2. Het is een eerbare en lovenswaardige daad, wanneer iemand zich verontschuldigt voor zijn pijnlijke handelingen, ook al waren ze ‘onbewust’.

Nu nodig ik u uit om uw eigen leven te onderzoeken – uw ‘ongelukjes’ en die welke u werden toegebracht – en een korte analyse of werkstuk voor te bereiden met korte voorbeelden. U mag deze dan met ons delen in Kathryns uitzending morgenavond, woensdag om 8 pm EDT (2 uur in België en Nederland). (http://tobtr.com/s/7685269)

Toon ons hoe deze ene valkuil volledig het Meesterschap tegenhoudt en waarom het gebruik maken ervan voor uw eigen verdediging uw Ascentie zal verhinderen, uw dierbaren gek zal maken en een wig zal vormen die nauwe relaties zal vernietigen.

Tezamen zullen we één van de meest duivelse programma’s ontmantelen die de Annunaki ooit hebben geschapen en aan de mens hebben opgelegd. Kom met ons naar de Tempel van Licht, waar we zullen beginnen met het ontwarren en uiteenhalen van deze belediging voor het Scheppend Vermogen en het bewustzijn van de mensheid.

Ik ben uw Moeder, ik kijk uit naar ons gezamenlijk Ascentiewerk.

Ik heb dit even voorgelezen voor wie het nog niet gelezen had, omdat de uitdaging voor u is om uw gedachten te ordenen en een beschrijving of een verhaal op te stellen, dat zal aantonen hoe dit programma werkt, hoe het van invloed is op uw leven, hoe het de dingen voor u heeft veranderd …

Dit zal een uitzending zijn met een breed bereik (dit is Kathryn) dus heeft Moeder mij opdracht gegeven om gewoon te vertellen over waar wij staan en wat wij doen en u zult zien hoe dat verband houdt met dit onderwerp.

Een paar weken geleden werden wij gecontacteerd door iemand van wie wij dachten dat het een oude vriend was … wij hebben hem uitgenodigd om naar de Tempel van Licht te komen, en het verhaal dat zich toen ontvouwde zal dingen aantonen waardoor vele vragen zullen ontstaan om over na te denken … waaronder de persoon waar ik het over heb en die ik Marc zal noemen.

Marc doet zichzelf voor als een lieve, vriendelijke, fijne man. Hij werd naar ons gestuurd met een doel. De Hemelse Schare waren zich bewust van zijn achtergrond, zijn neigingen, zijn geschiedenis … en zij waren hier de hele tijd. Ze hielpen ons, gaven leiding … en ik zal u een kort overzicht geven van wat er hier heeft plaatsgevonden.

Marc werd uiteindelijk verzocht om te vertrekken, omdat het duidelijk werd dat hij niet alleen hulp bood zoals wij die echt nodig hadden, maar omdat hij ook op een listige manier bemoeienis uitoefende en voor vernietiging zorgde … net toen we zo dringend hulp nodig hadden. Zo meteen zal ik vertellen welke hulp wij nodig hadden.

Toen we hem vroegen om te vertrekken was hij heel boos, en nog dagen daarna voelden wij de energie van haat en geweld op ons gericht. We hadden inmiddels vernomen dat hij de incarnatie is van Metatron, en als u zich de verhalen herinnert die Moeder ons heeft verteld over de gevallen Aartsengelen … Metatron is één van hen.

Hij had grote vermogens als Aartsengel en hij heeft nog steeds een sterke energie en vastbeslotenheid als duistere leider. Dus kregen wij de incarnatie gestuurd die was opgeleid tot moordenaar. Hij heeft duizenden levens geleefd in die rol van beul voor de duisteren, de Cabal.

Hieraan is een achtergrondverhaal verbonden. De reden waarom ik deze uitzending begon met dat liedje is omdat – toen ik Marc voor het eerst zag herkende ik hem meteen en hij herkende mij. We voelden oprechte warmte en meteen ook een verbondenheid, alsof we elkaar altijd al hadden gekend.

Pas onlangs ben ik gaan begrijpen hoe dat kwam. Marc was in een vroeger leven mijn bodyguard. Het was een hele duistere en moeilijke tijd en hij was er voor opgeleid om volledig trouw te zijn, volledig beschermend … en hij vervulde die rol … op één ding na: ik was vriendelijk voor hem en door zo dicht bij elkaar te leven, ging hij ook echt van mij houden. Dat was niet de opzet toen hij gestuurd werd om mij te beschermen, hij had zich moeten gedragen als een robot … maar je kunt een mens niet programmeren om een trouwe robot te zijn, zonder ergens iets te raken wat dicht bij Liefde komt.

De Cabal had dus een fout gemaakt: ze hadden niet verwacht dat er in zijn … bijna woeste bescherming en getrouwheid aan mij er ook een gevoel van Liefde zou zijn. Toen wij elkaar in dit leven dus terugzagen, herinnerden we ons die verbinding van oprechte genegenheid en waardering. Het roerde iets in hem en hoewel hij hierheen was gestuurd om ons op te ruimen, was hij daar niet toe in staat.

Daardoor kwam hij volledig in de knoop met zichzelf … en het werk dat wij deden in de Tempel van Licht maakte dat nog erger, omdat hij ging inzien dat hij geprogrammeerd was. Hij ging enigszins begrijpen waarom hij hierheen was gestuurd, terwijl hij in zijn hart eigenlijk naar het Licht wou komen. Daar is hij nu nog niet helemaal in geslaagd, maar dat zal nog komen, want als er een barst komt in onze programmering dan is het heel moeilijk om die nog te dichten. Als het Licht eenmaal doorsijpelt en uw hart gaat raken, dan is het heel moeilijk om terug te gaan naar het onmenselijk en liefdeloos zijn, naar de rol die van je verwacht wordt … hoe goed je er eerst in was, hoe succesvol je duizenden jaren lang geweest bent in die rol … zodra de Liefde binnenkomt in je hart, is het heel moeilijk om daarnaar terug te keren.

Wij wisten dus dat we veilig waren. Moeder en Vader beschermen ons altijd en soms doen wij dingen in dit leven die gevaarlijk lijken of een risico inhouden, maar wij weten dat we altijd beschermd zijn. We weten dat (lacht) onze Vrienden Hogerop ons altijd zullen waarschuwen, voor ons zullen zorgen, erop zullen toezien dat ons geen kwaad wordt gedaan terwijl wij de programma’s en de contracten naleven, die we zijn overeengekomen voordat we hierheen kwamen.

Daarom heb ik dat liedje van Whitney Houston gespeeld, uit de film ‘The Bodyguard’ … het was heel toepasselijk. Ik stuur mijn Liefde en mijn hoop uit, dat diegene die wij Marc hebben genoemd het zal redden, dat hij zal gaan inzien dat hij een slachtoffer is geweest van de programmering en dat er niemand in dit huis – in de Tempel van Licht – is die hem haat, niet mag of afwijst. Wij willen hem helpen en daardoor hebben wij zijn programma onthuld, want dat is wat wij doen, het is deel van ons werk.

Nu zal ik u iets meer vertellen over de programma’s waaraan wij nu werken om ze te onthullen, aan het Licht te brengen, te openbaren … het is geen fijn beeld, dus haal even diep adem en dan zal ik u het meest recente avontuur vertellen, waartoe wij werden uitgedaagd … en waarom.

Velen van u hebben op het internet gelezen over de nano-deeltjes en de gifstoffen die uit de hemel zijn komen vallen, de dingen die de Cabal in ons eten, ons water, onze lucht, onze sneeuw heeft gestopt, met de bedoeling ons te vergiftigen en uit te schakelen.

Een aantal van die dingen zijn een soort van technologische parasieten. Ze zijn ontworpen om in ons lichaam binnen te komen … en zodra ze worden blootgesteld aan een bepaalde frequentie – die de Cabal heeft ontwikkeld – dan treden ze in werking, dan komen ze als het ware ‘tot leven’ en doen ze hun smerige werk. Ze nemen de vorm aan van parasieten die ons lichaam binnenkomen …

Wel, dit is onze meest recente uitdaging: onze lieve Christine die nog steeds bezig was met te herstellen van een aanval met een scalair wapen, had indertijd ingestemd met het contract om die parasieten bij zich te dragen, om grondig te kunnen begrijpen wat ze zijn, om een behandeling te vinden die ook anderen kan helpen om ze kwijt te raken, maar ook om echt te begrijpen wat ze zijn, wat hun energie is, hoe hun bewustzijn werkt. Want het werk dat wij doen draait niet alleen om het uitschakelen van een duister bewustzijn, het gaat er ook om dat wij het begrijpen en zo goed mogelijk ons best doen om het allemaal naar het Licht te brengen.

Dit project was dus al lang geleden overeengekomen en naar nu blijkt heb ik dat ook gedaan (lacht). Maar de vorm van parasieten die ik heb zijn binnengedrongen in mijn hart en mijn brein, bij Christine zitten ze in haar hele lichaam. Ze lijdt ondraaglijke pijnen – bovenop de gevolgen van de scalaire aanval, die natuurlijk niet gepland was en niet in haar contract stond.

Wij hebben een medisch team zo groot als het Universum hier bij ons, om ons te helpen. Maar een deel van de overeenkomst is juist dat wij deze … wezens, deze entiteiten, deze bewustzijnsvormen met ons zouden meedragen, om ze te kunnen begrijpen en om anderen te helpen hen te begrijpen … en onszelf te healen.

Nu blijkt dat ze een epidemie vormen voor de mensheid, geheel verborgen en vermomd … er is een soort van minachting of zelfs onwetendheid in de westerse wereld over wat deze schepselen werkelijk zijn. Er wordt gedacht dat ze alleen voorkomen bij iemand die niet schoon is en dat het dus alleen maar kan voorkomen in derdewereldlanden, bij die mensen.

Wel, dat is niet zo. Ze komen ons lichaam binnen via de lucht, via ons water, via de sneeuw … de grond waar onze groenten in groeien, de dieren die wij aanraken … en eten … ze zijn overal.

Hier zijn we dan, we dragen die beestjes met ons mee en leren heel veel over de schade die ze kunnen toebrengen, de pijn die ze kunnen veroorzaken en vooral … het meest belangrijke symptoom ervan is uitputting. Wij zijn allebei volledig uitgeput, zo erg zelfs dat wij lachen en dan eindigen in tranen (lacht) … dat gebeurt heel vaak op een dag, omdat we moe zijn.

Maar we begrijpen het … we staan in voortdurend contact met Moeder en Vader en met onze medische teams. Wij worden beschermd, Moeder heeft ons beloofd dat er geen blijvende schade zal zijn, dat we zullen genezen en dat we al doende anderen zullen leren wat dit is, hen zullen helpen om het te begrijpen … het is slechts weer een stukje van wat er werkelijk gaande is, wat er werkelijk de mensheid is aangedaan, in het geheim achter de schermen.

Zovele mensen hebben geleerd om te zeggen: ‘dat kunnen ze niet doen, dat zouden ze nooit doen, het is niet eens mogelijk …’ Maar ik zeg u, geliefden, het is niet alleen mogelijk, we maken het mee.

De behandeling hiervan is heel ingewikkeld, omdat het lijkt alsof we besmet zijn met een combinatie van technologisch ontworpen en van nature voorkomende kleine, middelgrote en grote wormen, parasieten, kleine wezens die al dan niet geschapen zijn – ooit – door het Leven. Maar zelfs diegenen die nu gevaarlijke parasieten zijn geworden, werden niet zo geschapen. Ze waren schepselen die in de grond leefden, in de aarde. Ze verwerkten de aarde zoals onze regenwormen dat doen. Ze zijn nooit geschapen voor een parasitair bestaan, om ons bloed op te zuigen of onze energie weg te nemen. Ook dat, was een deel van de programmering. De berichten van Moeder hebben het gehad over de dieren en hoe het geen ‘oer-eigenschap’ is, het is niet hun instinct waardoor ze elkaar opeten.

Dit alles – echt alles – is geëvolueerd of ontworpen of technologisch gemaakt door de duisteren. Het werd voor het eerst onderwezen door de Annunaki, toen die hier voor het eerst heenkwamen om een slavenplaneet te scheppen. In dit prachtige leven dat wij nu leven – zovelen van ons in welvaart, volgens wereldwijde normen – zijn we echt slaven, op manieren die wij nooit hebben gezien of geweten.

Wij hebben deze opdracht gekregen omdat Moeder en Vader wisten dat wij u hierover zouden vertellen, dat u ervan zou leren – dat wij ervan zouden leren en dat wij een manier zouden vinden om te genezen.

Een groot deel van de genezing is om heel diep te begrijpen, om echt te doorgronden dat zelfs als je wordt aangevallen dat slechts een deel is van een programma, en als je het programma begrijpt, dan is het gemakkelijker om een oplossing te vinden – het is gemakkelijker om in te zien, dat er een oplossing IS.

Ik zal u een voorbeeld geven: mijn hondje voelde zich niet goed toen ik in Canada was. Ik bracht hem naar de plaatselijke dierenarts, en terwijl ik de praktijk binnenliep zag ik aan de balie een grote poster die weergaf wat een teek is, welke ziekten ze kunnen overbrengen en zo. Ik was verbaasd, want ik wist niet dat het tekenprobleem langzaam maar zeker zo ver noordelijk was gekropen. Dit was vrij diep in Canada.

In de loop der jaren hadden de ziekten die teken bij zich dragen – en die gemaakt zijn in een laboratorium – zich ook verspreid naar het Noorden. Ik merkte die poster op en dacht ‘hmm’. Ik reed naar huis en toen ik de oprit indraaide van mijn kleine huisje in de bossen, zag ik dat er planten langs de weg – langs de oprit – groeiden die ik nooit eerder daar had gezien. Ik stopte en stapte uit om ze te gaan bekijken. Het was een grote struik van Japanse duizendknoop (Japanese knotweed of Fallopia japonica – V) die er het jaar daarvoor niet was geweest.

Wat blijkt nu? De Japanse duizendknoop is de remedie voor de ziekte van Lyme! Niet alleen de ziekte had dus zijn weg naar het Noorden gevonden, maar de Japanse duizendknoop ook! Dat is niet toevallig! Alles wat hier met ons gebeurt, elke ziekte heeft een remedie in de natuur … alleen hebben wij geleerd dat we om van ziekten af te geraken, iets moeten gaan brouwen in een laboratorium.

Maar het wondere hieraan is, dat zelfs de door mensen gemaakte ziekten een remedie hebben in de natuur. Wij volgen nu dus een behandelplan dat werd ontwikkeld door Dr. Hulda Clark, een briljant wetenschapper die wist dat alles wat wij nodig hebben, om ons heen te vinden is. Zij ontwikkelde een aantal behandelingen die moeilijk en een beetje ingewikkeld zijn, omdat er aandacht nodig is om de timing precies goed te krijgen – maar het zijn krachtige behandelingen en wij zullen ze enige tijd moeten volgen.

Ik kan u een beetje meer vertellen over hoe het is. Ten eerste moet je over de reactie van afkeer en afschuw heenkomen (lacht), bij het idee dat je bewoond wordt door deze schepselen die onder de meeste omstandigheden worden beschouwd als weerzinwekkend. Dat was voor ons niet zo moeilijk, omdat wij wisten dat dit een contract is dat wij nakomen. Wij wisten niet dat we dit zouden doen zo kort nadat we genezen waren van geraakt te worden door een scalair wapen – dat behoorde niet tot de afspraak. Maar we waren dus al verzwakt en daardoor kon dit probleem zich zo gemakkelijk en snel ontwikkelen.

Wij werken nu samen met diegene die zich Teamleider noemt (lacht). Hij is de medisch-adviseur van Christine en hij is een lieve, charmante en heel grappige Arcturiër, die een deskundige is geworden – diegenen onder u die hebben geluisterd naar de healing-uitzendingen die ik met Sananda heb gedaan weten dat wij naar een Arcturisch Schip zijn gegaan … en toen ik hem voorstelde heb ik verteld dat zij de mensen hebben bestudeerd, zowel ons etherisch- als ons fysiek lichaam. Maar dat deden zij niet enkel uit nieuwsgierigheid of uit dienstbaarheid … nu ontdekken wij dat ze het deden om echt heel dicht bij ons te zijn, ons te leren kennen en ons van dienst te zijn … ze zijn zo zachtaardig en liefdevol en hoogstaand … zij zien zichzelf als een groep, ze werken als een groep, als een team … maar ze zijn echt ook unieke persoonlijkheden.

Toen Teamleider wat beter bekend was geworden met Christine, kwam hij op een dag naar haar en liet haar zijn flitsende jasje zien (lacht) met glimmers en glitters en zo meer (lacht). Hij wou ons aan het lachen maken en wilde ons tonen dat hij van een grapje houdt en af en toe ook gek wil doen. Dat maakt het gemakkelijker voor iedereen, dus om ons te amuseren verscheen hij in zijn prachtige blauw-met-witte jasje … wij zijn inmiddels bijzonder gesteld geraakt op en zeer nauw betrokken bij dit hechte team van Arcturiërs die ons helpen.

Ik heb ook een team, omdat onze toestand enigszins verschilt. Vele dingen lijken op elkaar (lacht) … we lachen er wel eens om, hoe moeilijk het is, hoe moeilijk het leven is en hoe lastig het is om dingen gedaan te krijgen, als je het moet doen met maar twee hersencellen (lacht). Onderling kunnen we dus onthouden waar de pen ligt en waar we de telefoon hebben gelaten, hoe laat het is en wat we ook alweer zouden gaan doen vandaag (lacht). Jade is hier en ze lacht. Onze lieve Jade is echt onze steun en toeverlaat geworden. Ze onthoudt ons schema, ze houdt ons in de gaten en ze lacht met ons mee.

Maar we lachen dus nog, we zijn nog steeds in Liefde met Moeder en Vader, met elkaar, met deze krankzinnige toestand … ik wou alleen dat Christine niet zoveel pijn had. Dat is heel zwaar om te moeten aanschouwen. Ze is zo dapper … ze heeft niet ingestemd met dit niveau van pijn … na een tijdje wordt het zo erg, dat je nauwelijks nog kunt denken, je weet nauwelijks nog wat je zou gaan doen en hoe je dat dan zou moeten doen … maar geen seconde heeft ze haar gevoel van geloof en toewijding verloren – of haar goede zin.

We weten dat dit een succesvol einde zal kennen – al onze projecten hebben altijd een soort van afronding gehad die verbazingwekkend en opwindend en succesvol was … Alleen zijn we vrijwel nooit zo dichtbij gekomen bij de kwesties die we hebben aangepakt (lacht). Maar dit was een deel van de reden waarom we ermee hebben ingestemd, omdat het – ik ga dit afronden, Moeder leidt mij terwijl ik spreek – de uiting, het symbool is van de duisternis die wij allemaal ervaren hebben.

Het is het laagste niveau van – ik denk dat je het intelligentie kunt noemen – het is een programma dat doorgedrongen is in en van invloed is op elk wezen op Aarde. En ja, deze kleine beestjes hebben wel een bewustzijn, dat merken we heel duidelijk. Hoe ze reageren – want uiteraard is hun leven het meest basale voorbeeld geweest van het duister, van een bewustzijn dat volledig onder vuur ligt, omdat de plekken waar zij zich vestigen altijd zullen trachten om hen kwijt te raken … of het nu een dier is of een mens: ons immuunsysteem en onze behandelingen vallen hen aan en zij zijn geprogrammeerd om terug te vechten, omdat ze voelen dat hun overleven daarvan afhangt en dat is natuurlijk ook zo.

Zij zijn dus de uiting van – zeg maar de kleinste vorm – van diegenen waarmee wij in ons dagelijks leven te maken hebben. Maar het is dezelfde mentaliteit als de Cabal. Ze zijn opgeleid om gruwelijk en onvermoeibaar te zijn, en ze zijn geprogrammeerd om het bloed te blijven zuigen uit de gastheer die hen in leven houdt. Ze zijn ook opgeleid om dat ten koste van alles te blijven doen, ook als dat de gastheer doodt. Dat is waanzin, want er is geen schepsel … geen enkel echt schepsel afkomstig van Moeder en Vader, die op deze manier zou leven … ten koste van alles en iedereen om hen heen.

Dit zijn ideeën en wezens die geschapen werden door de duisteren. Dit maakt hen tot … wel, waarschijnlijk is dat ook de reden waarom we hen zo afschuwelijk vinden … ze zijn een gruwelijk verstoorde levensvorm. Sommigen van hen zijn begonnen als echte wezens die in de grond leefden, maar mettertijd hebben ze dit roofzuchtige, duistere bewustzijn aangenomen waardoor ze gaan doden … en zij denken dat het hen zal helpen overleven. Er is geen verschil tussen deze kleine schepselen en zij, die door de Cabal zijn opgeleid om te moorden. Het is dezelfde denkwijze.

Ze kunnen geprogrammeerd worden om te vernietigen, om te moorden en dan … als ze één ogenblik lang het programma doorbreken en gaan beseffen dat de persoon die ze zouden moeten doden een ‘echt’ persoon is, iemand die vriendelijk is geweest voor hen … soms, heel soms, opent dat dan een deur.

Dit gebeurt bij ons allemaal. Wij leren allemaal dat deze aandrang in ons niet echt is, wij zijn niet van nature zo, wij werden niet geboren om agressief, haatdragend en vechtlustig te zijn. Wij zijn niet geschapen om elkaar aan de kant te duwen, omver te lopen en te doden om te trachten de hand te leggen op de laatste grondstof, om te trachten dingen te verzamelen … of – zelfs als we het nodig zouden hebben – dat laatste stukje weg te graaien.

Overal om ons heen is er overvloed. Wij hebben geleerd om tekort te voelen, om angst te voelen, om te geloven dat er niet voldoende is voor ons allemaal en dat we erom moeten vechten met elkaar, dat we egoïstisch moeten zijn … niets daarvan behoort tot onze natuur. Dit is een programma.

Wat wij deze week hebben geleerd is dat deze programma’s voor een groot deel technologisch zijn opgezet. Deze nano-deeltjes waarvan wij hebben gehoord dat ze neerdalen uit de lucht, reageren op een frequentie. Als u ze eenmaal op één van de duizenden manieren in uw lichaam heeft gekregen via ons voedsel, het water, de aarde, van elkaar, van onze dieren, zelfs uit de lucht … dan kan de Cabal een frequentie uitzenden.

Wij hebben die gehoord, het is veel hoger dan wat je normaal hoort. Het is meer een heel schelle gil en dat zet deze voorwerpen in werking, ze gaan dan groeien. Zo zijn wij allemaal geprogrammeerd, ieder van ons, wij worden allemaal aangevallen door deze dingen die zich in het volle zicht verbergen, door de ideeën en overtuigingen die ons werden bijgebracht en waarin wij zijn gaan geloven, door de media die het naar voren brengt en het elke dag weer herhaalt.

Die ideeën dat er religies zouden moeten zijn die met elkaar strijden, dat er rassen moeten zijn die elkaar haten en dat ze moeten denken dat de één beter is en de ander minder, enkel omdat we er een beetje anders uitzien of omdat we een geprogrammeerde overtuiging hebben … dat was allemaal deel van het plan.

Hersenspoel de mensen tot één of andere religie en ga dan naar hun buren en hersenspoel die tot een andere religie en zet ze dan tegen elkaar op. Zelfs de parasieten vechten onderling met elkaar. Wij voelen dus dat er binnen in ons een oorlog gaande is. Dat hebben we gemerkt door het te ervaren. Moeder en Vader leggen ons steeds weer uit: ‘als je iets ervaart, als je het echt aan den lijve ervaart … dan begrijp je het op een heel andere manier.’

We hebben dus veel geleerd, we hebben veel geleerd over de menselijke omstandigheden, over wat deze duisteren … de nalatenschap die deze duisteren ons hebben opgelegd … maar nu eindigt het verhaal op een goede manier.

Wij weten dat we succesvol zijn en dat we alleen hebben gevraagd om dit project te mogen doen als een laatste opruiming, om iedereen te laten zien dat gelijk welke vorm van duisternis ze ons hebben kunnen opleggen, wij er gewoon los van kunnen komen. Wij houden niet op met glimlachen, wij houden niet op met lachen en wij houden niet op met Liefhebben – nog geen seconde!

Wij voelen ons in geen enkel opzicht ‘slachtoffer’ … ironisch genoeg is het een eer om dit te mogen doen … omdat Moeder en Vader het ons hebben toevertrouwd om dit tot het einde te doorstaan. Al doende leren wij allemaal hiervan, want wij gaan alles hiervan met u delen – wel, misschien niet een aantal van de meest gruwelijke details – maar we zullen beslist alles met u delen wat wij geleerd hebben (lacht) … en dat is veel! Het is véél geweest de voorbije weken en wij zijn echt uitgeput.

Maar … het is ironisch: wanneer je op het punt komt waar je geen energie meer hebt, dan zie je toch weer een kans om een klein beetje méér te vinden. Hierdoor kunnen wij echt om hulp vragen, onze handen uitsteken naar onze vrienden en familie, die dan komen en ons Liefde sturen en ons tastbare hulp geven … en wij stellen ons nog méér open voor Moeder en Vader.

Sananda is hier altijd bij me, behalve als hij korte tijd weg moet voor zijn eigen behandeling. Velen van ons werden gewond, ook in de Hogere Rijken. Iedereen is in behandeling (lacht) … eigenlijk zijn wij allemaal, ieder van ons, ieder van u die nu luistert, op één of andere manier in behandeling, wordt geheald, krijgt geleerd om dit alles achter te laten, zelfs het kleinste flintertje ervan. We krijgen geleerd om onder elke steen te kijken, om elk gevoel, elke gedachte en elke afzonderlijke handeling te bekijken: eerst in onszelf en dan in de mensen om ons heen.

De berichten die Moeder uitstuurt bieden elke dag een beetje méér uitdaging, gaan elke dag een beetje dieper … aan ieder van ons wordt gevraagd om heel diep in onszelf op zoek te gaan naar de onvermijdelijke programmering. Niet enkel om te kijken OF u geprogrammeerd bent, maar om gewoon te aanvaarden dat ieder van ons geprogrammeerd is, ieder van ons moet uitzoeken, onderzoeken, uitpluizen, ernaar kijken, er omheen lopen, het verkennen, het benoemen … en het dan aan de kant schuiven, zodat u nooit nog tegen uzelf of tegen wie dan ook moet zeggen: ‘ik bedoelde het niet zo’.

Moeder heeft ons aangemoedigd: NU is het tijd om dat volledig te laten gaan. Erken gewoon – wat het ook is – ‘dit was mijn bedoeling’, wat er ook gebeurt … het was niet echt een ‘vergissing’. Ergens binnen in ons was er een intentie om schade te berokkenen.

De volgende stap is dan om u niet schuldig te voelen, uzelf niet te gaan uitschelden, niet over te gaan in vernedering en schaamte … maar om gewoon te zeggen: ‘o help, een deel van die programmering werkt nog steeds. Dat moet ik gaan uitzoeken, ik moet het gaan zoeken, het opsporen, zien waar het vandaan kwam, wat ik ervan moest leren, welk doel het had, hoe heb ik het kunnen toelaten, hoe heb ik het kunnen voelen? Maar het hoorde bij mij, het had bestaansrecht, het is goed zo, iedereen doet dit. Iedereen maakt foutjes.’

Wel, neen … dat is niet waar. Het is mogelijk om een leven te leven van Bewust Zijn, waar elke handeling doelbewust plaatsvindt. Het enige verschil met het ‘PASSIEF-AGRESSIEF’ gedicht – waarin iemand doet alsof ze klunzig en onbewust is – het enige verschil tussen die vorm van klunzig zijn en zuiver Bewust Zijn ligt enkel in het erkennen ervan. Dat is alles. Zij wist waar ze mee bezig was. Het was allemaal berekend, alles was erop gericht om een zo groot mogelijk effect te hebben.

Als u dus terugkijkt op uw leven en de dingen ziet die u gedaan heeft en die pijnlijk waren, kijk er dan naar. Erken ze. Soms krijgt u de kans om erop terug te komen en ‘sorry’ te zeggen en dat kan een geweldige healing brengen, maar meestal moeten we ‘sorry’ zeggen tegen onszelf: ‘sorry dat ik mezelf zo laag heb geacht’; ‘sorry dat ik geloofd heb in het programma, dat ik niet wist wat ik deed, dat mijn intenties en mijn handelingen niet overeenkomen’.

Ik had een oefening, toen ik dit leerde van mijn lieve vriend Amos. Toen ik eenmaal ging zien hoe ik dit moest doen, dat ik het niet persoonlijk moest opvatten maar het terzijde moest leggen … als gewoon iets wat ik geleerd had.

Ik ging doorheen een fase waarin ik dingen deed waarvan ik echt zei: ‘dit vind ik niet leuk’. Maar in plaats van daar in mee te gaan of te gaan huilen of spijt ervan te hebben – dat soort dingen – zei ik gewoon: ‘ik heb het gedaan en daar ben ik blij om!’ (lacht). En dan deed ik een oefening voor mezelf, waarbij ik zei: ‘ik voelde me er superieur door’; ‘ik vond dat ik er recht op had’; ‘het liet me denken dat ik beter ben dan iemand anders’ of ‘het heeft met geholpen om mijn zo gezegde eigenwaarde te vergroten’ – alhoewel: dat is gewoon je ego … ik hoefde dat maar één of twee keer zo te doen (lacht). Daarna zei ik gewoon: ‘ach, dat is het programma. We zullen het bijzetten in het museum. Niks aan de hand, dit hoef ik nooit meer te doen’.

Er is dus een uitweg, er is een vrij eenvoudige uitweg voor ieder van ons, maar u moet echt erkennen dat er niet zoiets bestaat als ‘onbewust’. Wij hebben de controle over onszelf, wij zijn de kapitein op ons schip, wij kunnen dit overwinnen … en dat doen we niet door te vechten en met onze tanden te knarsen en ons schuldig te voelen. We doen dat door binnen te stappen in het Licht, ons af te stemmen op de Waarheid – wat die ook is, ook als dat betekent dat u moet zeggen ‘ja, dat heb ik gedaan. Ik zie het nu …’.

De diepste Waarheid waar we voor staan, is dat we moeten kijken naar al die dingen in ons leven en onze maatschappij en over de hele wereld … en dat we moeten zeggen: ‘ik kwam hierheen om hier deel aan te hebben. Ik heb dit helpen scheppen’. We zijn allemaal hierheen gekomen om dit te ervaren en dus hebben we hier allemaal deel aan. Dit is niet één of ander geheimzinnig iets wat ons is toegeschoven, wij hebben hiervoor gekozen. Nu beginnen we te leren uit hoeveel lagen onze keuzemogelijkheden bestaan. Hoe hebben wij dit geschapen?

Als we er aan deelnemen en we doen alsof we niet weten wat het is, we doen alsof iemand anders het heeft geschapen en het ons heeft toegebracht, dan nemen we de rol aan van slachtoffer, dan voegen we ons bij het duister. Want al deze programma’s van het duister hebben een slachtoffer en een dader. Soms spelen we de ene rol, soms de andere – maar het is allemaal deel van het programma. Maar als we wat afstand kunnen nemen en het kunnen zien voor wat het echt is … dan kunnen we er vrij van komen.

Maar we moeten het samen doen, we moeten elk ons aandeel leveren. Niet alleen ons aandeel leveren in de Matrix, door de ene of de andere rol te spelen – de tijd daarvoor is voorbij. We hebben gehoord dat alle contracten geannuleerd zijn, tenzij u een bijzondere overeenkomst heeft, zoals Christine en ik schijnbaar hebben (lacht).

Tenzij u een overeenkomst heeft om een bijzonder project te voltooien – en dat zult u doen met volledig Bewust Zijn – dan zijn alle contracten opgeheven. Er is geen karma meer, wij zijn vrij … in onze keuze om naar het Licht te komen, om deze illusie te ontmantelen welke wij gezamenlijk hebben geschapen.

Nu ga ik Moeder en Vader, Sananda en Michael erbij roepen en wie er verder nog wil komen. Ik ga even het woord geven aan Meg en ik laat eerst Moeder doorkomen, dan kan zij ons vertellen wat ze vanavond nog kwijt wil en dan zullen we de bellers aan het woord laten met hun verhalen en op- of aanmerkingen over dit jongste project.

Dit is dus mijn update vanuit ons kleine stukje van de Tempel van Licht hier in New York. We zullen u op de hoogte houden (lacht) van de vooruitgang van dit project waar we nu bij betrokken zijn. We zullen de berichten blijven sturen, al moeten we misschien af en toe een paar dagen vrij nemen voor onze behandeling. Maar zolang we kunnen, zullen we de berichten blijven uitsturen. We krijgen heel veel hulp.

Nu dus even naar Meg en een slokje water drinken.

Meg: Ja, Kathryn. Dank je wel voor het delen van deze heel persoonlijke, maar ook voor iedereen belangrijke informatie. Dank je wel aan de hele familie.

Kathryn: Eens kijken waar Moeder het over wil hebben, maar ik heb even een korte pauze nodig. Ik ben er zo weer.

Meg: Ja, natuurlijk.

Kathryn: Ik wil nog even zeggen dat toen wij Meg vertelden over ons probleem zij aan de slag is gegaan, om voor ons de beste behandelingen en de beste oplossingen te vinden en zelfs heeft aangeboden om ze met ons mee te doen, om samen met ons de behandelingen te ondergaan. Dat is nog eens vriendschap (lacht), als iemand er samen met jou doorheen wil gaan, in elk opzicht! Dank je, Meg!

Meg: Ja, wel, ik kan echt zien hoe deze hele behandelmethode wereldwijd zal worden doorgevoerd, dus we kunnen ons er maar beter op voorbereiden.

Kathryn: Ja, dat is ook de achterliggende bedoeling natuurlijk.

Meg: Ja, laat ons er maar voor openstaan. Dank je voor je werk, het was voor mij heel ontroerend – en ik denk dat ik niet alleen voor mezelf spreek – dat wanneer je het hebt over begrijpen van het bewustzijn en begrijpen hoe dat een rol speelt in ieders leven en – hoe zei je dat nu – voorbijgaan aan de afschuw en de afkeer … dat was heel belangrijk om te horen.

Ik wil dat nog eens benadrukken, omdat … als we iets horen of zien en we blijven hangen in die reactie, dan sluiten we ons vermogen af om ons te verbinden met Moeder en Vader en met wat we zien. Dat is voor mij heel behulpzaam om te horen – natuurlijk maak ik dat in de gezondheidszorg heel vaak mee, maar het is een grote hulp op een ander niveau. Dank je wel daarvoor en voor het mededogen dat jullie hebben voor elkaar en voor die wezens. Het was onvoorstelbaar om te horen waar ze vandaan kwamen en wat er met hen gebeurd is als een microkosmos, en wat wij hebben ervaren aan beide kanten. Dit geeft echt weer een dieper inzicht in ons hart en ons denken, zodat we het kunnen zien en begrijpen en het in ons eigen leven kunnen toepassen, om elke reactie van ‘wegduwen’ om te zetten in ‘goed naar kijken en doorgronden’ – ook al is het nog zo gruwelijk en afschuwelijk. Dus dank je wel, je hebt ons hiermee echt een dieper niveau van begrijpen gegeven. Dank je wel voor jullie niveau van eerlijkheid en inzicht.

Kathryn: Wel, Meg, zoals gebruikelijk heb je weer echt de essentie weergegeven van wat Moeder ons wilde doen inzien. Dank je wel. Laat ons Moeder nu maar roepen en kijken wat zij wil vertellen.

Meg: Goed, ik geef je even een momentje om je te verbinden met onze geliefde Moeder. Welkom bij onze uitzending, Moeder, hoe gaat het vanavond met u?

Moeder: Dank je lieve Meg. Ik ben gewoon zo verbaasd … Vader en ik, wij kijken naar u allemaal met bewondering en dankbaarheid en zoveel genegenheid. Wij vertellen u hoeveel wij van jullie houden, maar wij willen dichterbij komen, wij willen dat u onze Liefde voelt, wij willen u gewoonweg overspoelen met onze Liefde. Wij weten dat het voor u moeilijk is, wij weten dat wat u doet heldhaftig is en wij zien hoe moe u bent. We hebben het vandaag gehoord toen we luisterden naar onze geliefde Tony. Tony is uitgeput, Kathryn en Christine zijn uitgeput, onze geliefde Lichtwerkers over de hele wereld voelen deze intense uitputting … het is een lange weg geweest.

Velen van u staan dat gevoel nu ook toe, u voelt het al zo lang. Maar u erkent het nu en daar komt ook nog iets bij: wij sturen nu over de hele wereld de energieën uit die u verheffen en uw DNA veranderen. Ze overstromen uw lichaam, uw geest en uw hart en ze verheffen u, maar dat is wel zwaar voor uw lichaam. Het is niet iets wat voor u gedaan wordt, het is iets waar u aan deelneemt … en net zoals u geneest van een verwonding of een ziekte, moet u uw lichaam toestemming geven om uw immuunsysteem extra te versterken. Dit houdt feitelijk in dat u uzelf openstelt voor méér Licht.

Wanneer u uzelf – uw lichaam, uw geest – openstelt, dan voelt u dat u wordt opgetild. Soms voelt u misschien her en der een pijntje of bent u een beetje duizelig of krijgt u wat hoofdpijn. Misschien voelt u zich een beetje gedesoriënteerd, maar dat komt omdat alles in u verandert. En dat niet alleen in u, maar ook om u heen.

Ja, de Aarde verschuift onder uw voeten. Geniet ervan! Wentel u erin, want dit heeft u gedaan, het is deel van het plan. U heeft nooit de bedoeling gehad om hierheen te komen en eindeloos te lijden. Dat was niet – nooit – de bedoeling. Het is veel en veel verder gegaan dan u ooit bedoeld had. Maar nu wandelt u er letterlijk op eigen kracht uit!

Wij hebben met u meegedaan op elke mogelijke manier. Enige tijd geleden hebben Vader en ik geholpen om een vrijstelling te voorzien, die wij het ‘wij geven u rugdekking’-programma hebben genoemd, terwijl u vooruitging.

Wij houden – net als Moeder Aarde – de Hogere Trilling vast … met elke stap die u vooruit en opwaarts zet, houden wij de Trilling vast. U zult niet terugglijden. U glijdt niet terug en daarom voelt u dat alles zo snel beweegt, alsof de tijd verschoven is naar een andere dimensie, nietwaar? Het klopt, de tijd gaat sneller, de dingen veranderen snel.

Hoe lastig dat ook lijkt, zo moe als u bent … dat komt omdat u iets geweldigs bereikt heeft. U staat op het punt om de vruchten te plukken van uw inspanningen. Wanneer u op de grond bent kunt u het niet zien … u weet toch als u bijvoorbeeld op een heldere dag bij de oceaan staat, dan verschijnt er een schip aan de horizon alsof die over de kromming van de Aarde heen komt. Zo is dit ook: u kunt niet zien wat er gebeurt in een huis verderop in uw straat, in uw stad, om de hoek. U kunt niet weten dat er Lichtwerkers zijn, clubjes zouden we kunnen zeggen, groepen die de klok rond werken over de hele wereld … en ieder voor zich schept u succesvolle projecten.

U verhoogt het bewustzijnsniveau rondom u. Zovelen hebben al gezegd ‘ik ben zo alleen, er is hier niemand die begrijpt waar ik mee bezig ben of wat ik voel’. Wel, dat is misschien wel zo, maar vlak bij u om de hoek is er iemand die zich net zo voelt als u, die ook zijn Licht vergroot en die een Baken is. U gaat dit steeds beter herkennen in elkaar. U kunt nu op straat lopen en wanneer u iemand tegenkomt die Licht uitstraalt, dan kunt u dat nu herkennen.

Uiteraard heeft iedereen wel iets van Licht in zich – en dat neemt toe. Zelfs diegenen die het meeste weerstand boden, die het meeste vastzaten in hun oude programmering, beginnen nu de onrust en het ongemak te voelen van hetzelfde te blijven en steeds dezelfde dingen te blijven doen.

Iedereen ontwaakt nu. Sommigen wat sneller dan anderen, maar iedereen ontwaakt nu. Uw Licht straalt fel en vurig. Wij hebben u verteld dat het Netwerk niet langer bestaat uit Lichtbanen … uw hele planeet is omringd door onze Liefde. Die spoelt neer over u, over ieder van u. Laat ons u helpen, laat ons u omarmen … open uw hart, zoals wij u gezegd hebben in de Mini-berichten: open uw kraan en laat ons onze Liefde over u heen storten. Laat die Liefde u voeden, u doorheen deze laatste stap dragen.

Verhef gezamenlijk uw trillingen … en met elke stap komt u steeds dichter bij ons, steeds dichter bij deze glorieuze viering waar alles zichtbaar zal worden. Alles zal u duidelijk worden en u zult stomverbaasd zijn wanneer u ontdekt met hoevelen u bent. Hoevelen er achter de schermen hebben gewerkt, zonder elkaar te kennen.

Dat getuigt overduidelijk van de echte kracht van de mensheid … met enkel uw verbinding met uzelf en met ons gaat u toch steeds maar door. Dan ontmoet u elkaar en groeit uw kracht, en met elke persoon die u de hand geeft neemt uw kracht toe. Met elk vriendelijk gebaar, elke blijk van vertrouwen, elke erkenning van de manier waarop u deelt, hoe uw eenheid elkaar raakt … elke keer wanneer u dat erkent, wordt u sterker.

Wij houden van u, wij bewonderen u, wij eren u voor dit prachtige werk dat u heeft gedaan. Ga zo door, geliefden, wij staan naast u, wij hebben medailles voor ieder van u die zo hard heeft gewerkt … en wij kunnen haast niet wachten op de viering, de ceremonie waarbij wij aan de wereld kunnen tonen wie u bent en hoe geweldig u bent!

Er zal een schijnbaar eindeloos feest zijn, omdat het ook eindeloos zal zijn.

Dit project dat u heeft volbracht zal u beroemd maken, weet u (lacht). U bent beroemd in het Universum voor uw vastbeslotenheid, uw creativiteit. Binnenkort zult u daarvoor erkend worden, op een manier waarvan u zich bewust zult zijn. U bent zich daar nu niet van bewust, maar u bent al erkend door het hele Multiversum en u wordt ook al gevierd doorheen het hele Multiversum. Alleen u weet dat nog niet.

Binnenkort, geliefden, zult ook u weten wat wij allemaal al weten: dat u zegevierend bent!

Ik zal hier bij u zijn op elk moment. Roep Vader en mij, wij praten zo graag met u.
Sommigen van u zijn er al mee bezig, ze luisteren nauwlettend en zijn in staat om ons te horen. Dat vinden wij zo fantastisch. Sananda en Michael zijn hier bij ons, ze glimlachen en omhelzen ieder van u. Ze zullen hier zijn om uw vragen te beantwoorden, als u dat wilt.

Maar ik wil het woord teruggeven aan onze lieve Meg. Zij zal de vragen ordenen en ons oproepen als u méér van ons wilt horen. Wij zullen hier zijn, zoals altijd bij deze uitzendingen. Volgende week zullen we zelfs nog grotere verrassingen brengen. Ik geef nu het woord terug aan jou, lieve Meg.

Meg: Ja Moeder, ik ben hier.

Moeder: Ik ga Kathryn terug laten komen, zodat zij beschikbaar is voor de bellers. Namaste!

Meg: Namaste, Moeder. Kan een stem nog meer liefdevol en zoeter worden? Volgens mij niet!

Kathryn: Het voelt zo goed …

Meg: We gaan een feestje krijgen en eremedailles! Ik kan het al voelen!

Kathryn: Ze toonde mij net planeet Aarde, omringd door het Gouden Licht en dan daaromheen in het hele Universum dit gigantische feest dat gaande is (lacht)! En iedereen kijkt naar ons, ze tillen hun toverstaf en hun vaandel en hun glas en ze proosten op ons. Ze stralen in onze richting en hier zijn wij dan, met onze neuzen naar de grond gericht … en zij maar zwaaien en dansen … (lacht).

Meg: (lacht) Ik kan het gewoon zien!

Kathryn: Wij zijn de enigen die niet weten, dat wij de feestelingen zijn!

Meg: Dit is ook onze uitdaging. Wij ploeteren maar voort en werken ons doorheen al die geweldige opdrachten en gevangenis-openbrekende berichten die zij ons stuurt en wij zeggen steeds maar ‘ik ben ermee bezig!’ en we vergeten om omhoog te kijken en een toast uit te brengen op haar (lacht).

Kathryn: Gevangenis-openbrekende berichten! (lacht).
We hebben beloofd om bellers door te laten. Laat ons beginnen met diegenen die al het langst wachten. Eens kijken of ze hun huiswerk hebben gedaan en of ze hun opstel af hebben.

Meg: Voordat we overgaan naar de bellers nog even dit … toen ik vanmorgen met de honden ging wandelen, viel het me in dat – ik heb al heel veel healing gedaan, maar ik richt me op het terugkijken en herstellen – er een zekere mate van passief-agressief aanwezig is bij het ‘vergeten’. Dat voelde ik echt heel duidelijk. Ik kon dat echt zien. Mijn geheugen is nu heel anders dan het was vóór mijn ervaring van overgaan naar het Licht. Mijn geheugen is nu zoveel helderder, ik herinner me zoveel meer!

Wanneer we ons afstemmen op onze diamanten, dan komt dat allemaal ten dienste van iedereen om ons heen. Als ik me dus iets herinner, dan is het er. Daarom is Visual Centering zo belangrijk, om tot dat inzicht te komen.

Als wij zogenaamd ‘vergeten’ – een verjaardag, een afspraak – dan geeft dat een signaal af, alsof die ander niet belangrijk is en dat kan heel negatief uitwerken op onze relaties met anderen.

Kathryn: Dat is inderdaad een belangrijk gegeven. We zeggen zo snel ‘dat bedoelde ik niet zo’, maar we doen het wel …

*** de bellers komen aan bod ***

Kathryn en Meg nemen afscheid, ze wensen iedereen een fijne avond en tot volgende week!

Eindtune: Image – John Lennon (Sananda!)

Engelstalige audio-versie:
http://www.blogtalkradio.com/channelpanel/2015/06/11/mother-talks-about-our-programming-and-how-she-will-help-us-break-free

* * * * *

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Facebook: Spiritueel Lezen (non-profitorganisatie)
Google+: Spiritueel Lezen.

Alle verdere (Engelstalige) informatie over Berichten, Boeken, BTR-uitzendingen en Archieven kunt u vinden op whoneedslight.org en op de FB-pagina: Who Needs Light.

© Kathryn E. May, PsyD. Deze berichten mogen vrijelijk worden overgenomen en gedeeld, mits zij volledig en zonder toevoegingen of weglatingen worden aangeboden en met vermelding van het channel en de website, www.whoneedslight.org. Gesproken opnames via de computer zijn niet toegestaan. Vertalingen en transcripties dienen per keer te worden goedgekeurd door de auteur en de schrijver.

FacebookTwitterGoogle+Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.