RANDOR EN VADER/SCHEPPER: Oorsprong van het Kwaad

RANDOR EN VADER/SCHEPPER: Oorsprong van het Kwaad
22 september 2014

2014 09 22 roze paars stelsel

Opperste Schepper:

Ik wil een Lichtwezen aan u voorstellen. Dit is iemand waar u nooit eerder mee gesproken heeft, noch heeft hij vóór vandaag iemand op het Aardse niveau gecontacteerd, maar zoals u zou zeggen: ‘de tijden … ze veranderen’. Mijn Broeder Randor, die de Schepper was van het Omarrhan Universum, is heel geïnteresseerd geweest in de ontwikkelingen op Terra, omdat het natuurlijk zijn Universum was dat de duisteren voortbracht, die zulk een uitdaging zijn geweest in deze beschaving.

Zoals ik u verteld heb in een eerder bericht (‘Hoe ons Universum begon en de Invasie vanuit Omarrhan’), bestaat Omarrhan niet meer, omdat het gehele project moest worden verwijderd, teneinde een einde te maken aan het verspreiden van duisternis en vernietiging, die dreigden om chaos te veroorzaken in het gehele Multiversum. Met het rechtstreekse toezicht van ÉÉN werden die geïncarneerde wezens die verplaatst konden worden, overgebracht van de planeten waar zij woonden naar andere plekken in de kosmos – waaronder ook een aantal van de eerste planeten in ons Universum. Anderen besloten gewoon om hun lichaam te verlaten en terug te keren naar ÉÉN. De enigen die weigerden terug te keren naar het Licht, waren diegenen die op het laatste moment met hun schepen ontsnapten en erin slaagden om de grens met ons Universum over te steken, waar zij het plan opvatte om bases op te zetten, vanwaar zij het hele Universum konden overheersen en uiteindelijk overnemen.

Dat zou ik niet hebben toegestaan, maar wij vallen niet zomaar levende wezens aan om ze te vernietigen, enkel omdat ze ergens in de toekomst gevaarlijk zouden kunnen zijn. Ons principe van non-interventie (niet ingrijpen – V) brengt ons ertoe om te tolereren – en daar waar nodig beheersen wij de duisteren, op de manier die wij het meest geschikt achten. In het geval van de groepen van Duisteren, die zich min of meer hadden georganiseerd om de grondgebieden te verdelen – de meeste daarvan in ons sterrenstelsel – benaderden wij die met voorzichtig optimisme en wij begonnen een programma van vastzetten, diplomatie en infiltratie, om te trachten hen terug te brengen tot de mogelijkheid om opgenomen te worden, als gerespecteerde leden van de grotere maatschappij.

U, Geliefden, was het ras en de beschaving waar dit project zijn voltooiing zou bereiken. Dat is nu gebeurd. U bevindt zich nu in de opruimfase van het uzelf ontdoen van de giftige ideeën en de giftige milieu-effecten welke zij hebben achtergelaten. De inspanningen om hen in ere te herstellen en terug te laten keren naar het Licht, hebben geleid tot vreedzame overeenkomsten met een aantal afdelingen, programma’s van eerherstel voor diegenen die akkoord gingen om naar het Licht te komen, in plaats van te worden vernietigd – en helaas ook de vernietiging van de anderen, die er niet mee konden instemmen om te gehoorzamen aan de Universele Wet, maar die verder wilden gaan met de dreiging van een nucleaire ramp doorheen het Multiversum.

Velen van u kennen het verhaal van het einde van het Lucifer-Project, dat werd weergegeven op deze pagina’s en in de BlogTalkRadio-uitzending ter gelegenheid van de feestelijkheden op 22 augustus 2013, rondom de terugkeer van het Reptilian-ras onder het leiderschap van Prins Reginald, Moeder/Vader God en Lucifer zelf. Ik zal hier niet terugblikken op het heldhaftige werk van de mensheid, die gedurende drie generaties de weerbarstige Reptilians in hun eigen lichaam hebben gehuisvest, om hen te helpen Liefde en Mededogen te leren. Ik adviseer u om kennis te nemen van het verhaal over deze moeilijke en soms zelfs levensbedreigende uitdaging, die ertoe geleid heeft dat er bijna één miljoen Reptilians gered werden. Zij zullen in de komende jaren behoren tot uw mentoren en leraren. Nu zal ik het woord geven aan Randor, mijn geliefde Broeder en vriend, die belangrijke informatie heeft voor u. Welkom in onze wereld, Randor.

Randor: Dank u, geliefde Broeder.

Kathryn: (Ik neem even een momentje om mij af te stemmen. De energie van Randor heeft een hele hoge trilling. Eerst gaf het me een duizeligmakende hoofdpijn, dus moet ik me verbreden en in mijn brein omhoog reiken, om Randors trilling plaats te geven.) Welkom Randor. Het is mij een eer om met u te praten. Ik zal uw woorden neerschrijven, precies zoals u ze tegen mij uitspreekt.

Randor: Dat is prima, Liefje. Ik weet zeker dat je het heel goed zult doen, zodra je eenmaal aan mij gewend bent. (K: Ik voel zijn hele brede glimlach en het gevoel dat hij me toestuurt. Het is geweldig.)

Ik ben Randor, de Schepper die verantwoordelijk was voor de rassen van duisteren, die u zoveel problemen hebben gegeven hier in het Melkwegstelsel. Ik heb niet met u gesproken tijdens deze incarnatie, maar ik ben niet echt een vreemde voor sommigen van u. Ik ben hier om contact met u te leggen, vanuit Liefde. Het is een bijzonder ontroerende ervaring, om hier te zijn met uw geliefde Meesters die mij nu omringen en met ieder van u die nu mijn boodschap aan u gaan lezen. Het voelt een beetje als thuiskomen, nietwaar?

Voor velen van u ben ik een soort van ‘verloren Oom’ en voor anderen ben ik de Schepper die u het leven schonk, vele eonen geleden. Ik waakte over u in uw begindagen als ziel; ik was degene die u de Wetten van de Kosmos leerde en ik was het, die u hielp om de opsplitsing te maken in mannelijke- en vrouwelijke elementen, welke uw essentie zouden worden voor de reizen en de lessen waarop u zich voorbereidde voor uw evolutie als ziel. U bent nooit uit mijn gedachten of uit mijn hart geweest, want u bent de avonturiers die ik – met de hulp van ÉÉN – naar mijn gelijkenis geschapen heb en ik heb met bewondering toegekeken, terwijl u afdaalde in de diepe wateren van het leven op Planeet Aarde.

Hoewel wij geen ‘trots’ voelen zoals u dat kent, heb ik een diep gevoel voor u. Het is een combinatie van verbazing, respect en een sterk ‘vertrouwd zijn’, want u bent mijn geliefde familie, Geliefden. Het is het gevoel van afronding, van terugkeren in de armen van hen die u zo lang en zo oprecht hebben liefgehad. Mijn hart stroomt over van Liefde voor u, maar ik moet nu niet ons geliefde channel laten verdrinken in mijn vreugdetranen – het verstoort haar vermogen om de pagina te zien die zij aan het typen is. Nu lacht ze naar me. Ah, zoveel vreugde voel ik, zo gelukkig ben ik … om opnieuw met u te praten na deze gigantische uitdaging die u bent aangegaan, voor het goed van de mensheid en de Kosmos.

U heeft trouw en goed gediend, Geliefde Kinderen, leven na leven in deze menselijke lichamen, vechtend tegen de gebundelde inspanningen van de Reptilians, de Anunnaki, de Grijzen, de Draconians en al die anderen die wij de Archons hebben genoemd; de bewoners van uw 4de Dimensie. Toegegeven: zij hebben uw levens ellendig gemaakt, maar ik ben nu hier om u te feliciteren met uw vrijheid. U heeft uw bevrijding ontvangen van alle indringers, alle rassen die de bedoeling hadden om u tot slaaf te maken in hun Matrix – het web van ideeën, overtuigingen en instellingen – welke zij geschapen hadden om u ertoe te brengen te geloven, dat hun kracht voortkwam uit hun gehechtheid aan het Kwade. Laat me dit uitleggen.

De problemen begonnen miljoenen jaren geleden, voordat ons Universum werd geschapen. Mijn broeder, die ik liefdevol ‘O’ noem (zijn zielenaam was Ohara), begon zijn opleiding tot Schepper – en ik was al bezig met het ontwerpen en scheppen van Omarrhan. Ik was tevreden met mijn prachtige, uitgebreide schepping; de uiting van uitvoerig samenwerkende krachten, niveau na niveau van onderling verweven energieën. Ah … u zou kunnen zeggen dat ik ‘in mijn element’ was. ÉÉN was altijd aanwezig bij mijn gedurfde experimenten en ik volgde gewillig de aanwijzingen van ÉÉN, die veel meer ervaring en kennis had dan ik, maar ik kreeg heel veel vrijheid om heel ver te gaan met mijn ideeën voor planeten en sterren die leven zouden bevatten – de bewuste wezens die een deel waren van het Meesterplan voor Omarrhan.

En dus schiep ik een Universum waarin Vrijheid het leidende beginsel zou zijn, tezamen met Liefde en Harmonie. Dat is een kwetsbaar evenwicht, zoals u heel goed weet uit uw dagelijkse leven. Diegenen van u die kinderen hebben, vechten elke dag weer met deze kwesties: ‘Hoeveel vrijheid is een volmaakt evenwicht voor een jong kind? Hoe ver kunnen we hen toestaan om de grenzen te verleggen, voordat ze moeten worden ingetoomd?’ Ik zocht altijd naar de meer toegeeflijke aanpak, omdat ik wist dat Liefde de grootste macht van alles was – en dat het Licht altijd de gids zou zijn die ons allemaal uiteindelijk zou terugbrengen naar ÉÉN. En dus besloot ik om als het ware de teugels los te laten en mijn kinderen toe te staan de omgeving te scheppen, die zij het meest interessant en uitdagend vonden.

Ik wist toen niet hoe fantasierijk mijn geliefde wezens konden zijn, maar uiteraard waren zij gemaakt naar het beeld van ÉÉN – net als ik – en dus zou u kunnen zeggen dat ‘the sky was the limit’ (ze waren vrijwel onbegrensd – V). Zij waren degenen die verzochten – en toestemming kregen – om het idee van de Matrix te ontwikkelen, die zowel duisternis als Licht zou bevatten, zowel illusie als Waarheid … en vanuit dit ontwerp ontstond het gedrag dat u nu ‘het kwade’ noemt. Zij gaven het een naam – deze bedrieglijke energie van duisternis. Zij noemden het Saytahn. Er bestond geen wezen met die naam. Het was gewoon een omschrijving van het gehele scala van rebellerende impulsen – de berekende invallen om onafhankelijk te worden van Mij, van ÉÉN en van de heldere en bewuste verbinding met het Licht.

Ziet u, ze waren gewend geraakt aan het idyllische en aangename bestaan in Liefde en Licht. Ze geloofden dat, indien ze intenser zouden worden uitgedaagd en sterker verleid zouden worden om af te dwalen van onze liefdevolle omarming, ze zouden leren om die nog méér te waarderen en dat het hen een onvoorstelbare groei zou kunnen brengen. Wij hebben sindsdien geleerd dat bepaalde aspecten van sommige van mijn zieleschepselen een beetje teveel neigden naar vrijheid en persoonlijkheid – en daardoor hadden zij niet meer het anker dat ze nodig hadden om uit hun pijnlijke ervaringen te geraken, zonder schade aan hun zielen. Uiteraard was het geen overweging in mijn oorspronkelijke plan, om te voorzien in pijnlijke of beschadigende ervaringen voor mijn kinderen. Ik had een Universum voor ogen van Licht, Liefde en Harmonie.

Het Universum dat ik schiep was er één van grote schoonheid, vol van vluchtige energieën en tegenwicht biedende voorzieningen van voedende plasmagordels en kleurrijke golven van zachte, vormgevende energieën waarin mijn scheppingen konden spelen. Het was … mijn Liefde. Maar het was gedoemd om te worden overgenomen door de duisteren, die gericht waren op het scheppen van nog meer ingewikkelde kronkels in hun Matrix, terwijl zij krachtige nieuwe technologieën ontwikkelden. Zij boekten snel vooruitgang met hun technische vaardigheden, maar zij slaagden er niet in om hun spirituele verbinding met elkaar en met Ons te ontwikkelen. Naarmate de eonen voorbijgingen, leerden zij te incarneren in de lagere dimensies, zonder terug te keren naar mijn liefdevolle omarming … een truc die zij ook naar uw Universum hebben overgebracht – en de kloof tussen de wezens van Licht en zij die in ‘het duistere kamp’ speelden, werd groter.

Zoals u al kunt opmaken uit mijn verhaal, ging het te ver. Terwijl de Kinderen van het Licht technologieën ontwierpen om hun leven interessanter en rijker te maken
– waaronder ook het vermogen om te reizen naar de verste uithoeken van hun sterrenstelsels – begonnen de duisteren wapentuig te ontwerpen, waaronder de uitzonderlijk krachtige uitvindingen zoals u die gezien heeft op uw planeet. Wij waren op de hoogte van hun ondoordachte projecten en hun duistere bedoelingen en wij trachtten voortdurend om met hen te werken, om hen te leren dat zij echt fout bezig waren, maar zij raakten zo verstrikt in hun eigen illusies, dat zij niet konden geloven dat het Licht niet en nooit verslagen zou kunnen worden en dat de Matrix – waarin zij waren gaan geloven – hun eigen bedenksel was.

Het was waarlijk een tragische ondergang. Het spijt mij dat dit zoveel problemen heeft gebracht aan mijn geliefde Kinderen van Licht, die uiteindelijk gedwongen waren om hun Thuis te verlaten, vanwege de gevaarlijke, vernietigende bedoelingen van hun afgedwaalde broeders en zusters. Niemand wilde onze prachtige schepping vernietigd zien worden, maar uiteindelijk werd door de Raden van Omarrhan – in overleg met mijn liefdevolle kinderen die de prachtige leiders van ons Universum waren geworden – toch besloten dat er geen andere mogelijkheid was dan onmiddellijk onze geliefde Thuis te verlaten en het op te lossen, om terug te keren naar de energie van ÉÉN. Het was onze intentie om opnieuw te beginnen, met meer wijsheid en vastbeslotenheid om een nieuw Universum te scheppen, met de hulp van ÉÉN – een Universum dat veilig zou zijn en waar Liefde en Licht zouden bloeien.

Onze raadsvergaderingen waren hartverscheurend, vervuld van gevoelens van nostalgie en een vorm van spijt, maar onze intentie stond vast: we zouden bewaren wat van het Licht was – en al het andere achterlaten. Het was niet gemakkelijk om de kinderen van mijn Hart op te geven, want ik ben nooit opgehouden met van ze te houden, zelfs toen ik zag hoe zij afdaalden op het pad naar vernietiging. Het was die verbinding – mijn hartepijn – die de duisteren een hint gaf van mijn intenties en die mij er misschien toe brachten om – één moment maar – te aarzelen, toen ik vaarwel zei aan degenen die ik liefhad. Ons Universum was verdwenen in een Lichtflits toen het werd verzwolgen in de Leegte, maar een paar duisteren waren in staat om te ontsnappen en de grenzen over te steken naar uw toen-nog-jonge Universum – en daar werden zij de plaag waar u sindsdien mee te maken heeft gehad.

(Kathryn: Ik vecht met mijn gevoelens terwijl ik deze woorden schrijf. Ik voel zulke golven van diepe droefenis en pijn in mijn hart, het is moeilijk om verder te gaan. Er zijn niet genoeg tranen om de pijn te uiten die ik voel, bij het verlies dat Randor beschrijft. Hij/zij troost me en vertelt me dat mijn tranen herinneringen zijn aan de tijd dat we samen deze keuze gemaakt hebben met de anderen, waarvan velen nu behoren tot de Hemelse Schare, onze medereizigers.)

Ja, Geliefde Kinderen van mijn Hart, velen van u waren de overlevenden, de Strijders van het Licht, die hierheen kwamen om te incarneren als mensen, om uw dappere inspanningen voort te zetten, om uw Broeders en Zusters terug te brengen naar het Licht en om hier een nieuwe wereld te scheppen, onder de liefdevolle blik van mijn broeder Schepper, Ohara.

De kennis die u meedraagt in uw hart en uw brein, komt uit uw eerdere ervaringen en uitdagingen op Omarrhan. Ons werk tezamen, om te komen tot het vastzetten van – en het omgaan met – diegenen die zich hebben afgekeerd van het Licht, heeft de basis gelegd voor uw succes hier op Terra. Wij hebben ook de grote lijnen uitgezet van de voorloper van wat later de Intergalactische Federatie van Licht zou worden.

Uw geliefde Ashtar is hier om dit goede werk voort te zetten, als de hoeder en beschermer van de Lichtwezens in uw Universum en om onze geliefde Terra bij te staan tijdens haar Ascentie. Ziet u, de Ascentie van Terra geeft de Zege aan, van het Licht over het duister. Het was onvermijdelijk dat u allen op een dag de problemen zou overwinnen die zo lang geleden begonnen, maar het was ook de werkwijze van het Universeel Leven dat dit stapje voor stapje zou gebeuren en met de energieën van al de levende wezens, verweven met de schepping van het Grootse Plan.

Er liggen voor u wonderen in het verschiet. In de miljarden jaren sinds Omarrhan ophield te bestaan, heb ik niet stil gezeten. Wij, al de Scheppers van ÉÉN, hebben nieuwe Universa geschapen, nieuwe sterrenstelsels en planeten die lijken op uw Universum en die het mogelijk zullen maken voor u, om het ingewikkelde plan van Ascentie te ervaren, waaraan u nu begint. Er zullen nieuwe horizonten zijn, nieuwe werelden om te ontdekken en onbegrensde avonturen om aan deel te nemen.

U bent nu bezig met het Licht te scheiden van het duister en illusie van werkelijkheid, u ontmantelt de Matrix die de duisteren naar Terra brachten. Dit lijkt op die, welke zij in Omarrhan hadden geschapen, omdat de duisteren weinig creatief zijn. Kijk er goed naar, Geliefden, dan zult u zien en voelen hoe volledig levenloos hun overtuigingen en hun plannen zijn. Leer het monotone melodrama te herkennen, dat het duister in essentie is – het bestaat uit boosheid, walging, afgunst, onverdraagzaamheid, ongeduld en angst. Die gevoelens bestaan niet in het Licht. Wij zijn gemaakt voor en uit het Licht. Niets anders zal er overblijven in de hoger dimensionale wereld die u gekozen heeft om te bewonen, maar u moet daar zelf uw eigen beeld bij vormen.

Ik ben hier bij u in Liefde en ik zal u blijven helpen door het sturen van de grootse energieën van ÉÉN, die u doorheen de komende fase van uw wonderlijke reis zullen dragen.

Ik ben eeuwig, uw Randor.

Genoteerd door Kathryn E. May, 22 september 2014, 10 pm
http://www.whoneedslight.org

* * * * *

Vertaling: www.spiritueellezen.org
Facebook: Spiritueel Lezen (non-profitorganisatie)
Google+: Spiritueel Lezen

Alle verdere (Engelstalige) informatie over Berichten, Boeken, BlogTalkRadio-uitzendingen en Archieven kunt u vinden op whoneedslight.org en op de FB-pagina: Who Needs Light.

© Kathryn E. May, PsyD. Deze berichten mogen vrijelijk worden overgenomen en gedeeld, mits zij volledig en zonder toevoegingen of weglatingen worden aangeboden en met vermelding van het channel en de website, www.whoneedslight.org. Gesproken opnames via de computer zijn niet toegestaan. Vertalingen en transcripties dienen per keer te worden goedgekeurd door de auteur en de schrijver.

 

FacebookTwitterGoogle+Delen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.